Pierwsza Polska Przychodnia Internetowa
Seweryna, Elżbiety Wtorek 19. Listopada 2019r
linki sponsorowane, reklamy
Dur brzuszny, czyli tyfus
Dur brzuszny (Typhus abdominalis), czyli tyfus brzuszny jest chorobą zakaźną, którą cechuje zajęcie aparatu limfatycznego przewodu pokarmowego, prowadzące do owrzodzeń jelita cienkiego.

Nazwa tyfus pochodzi od słowa greckiego, które odpowiada „odurzeniu”.
Stąd też pochodzi polska nazwa stanu odurzenia chorobowego – dur. To ostre schorzenie zakaźne, przebiegające z wysoką gorączką i objawami zamroczenia świadomości (odurzenia), wywołane jest przez pałeczkę duru brzusznego Salmonella typhi – odkrytą przez profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego dr. T. Browicza w roku 1874, a dokładnie opisaną w 1880 r. przez profesora Uniwersytetu w Zurychu i Halle dr. K.J. Ebertha i dlatego nazywaną również Eberthella typhi.

Tyfus od zawsze nękał ludzkość
Dur brzuszny znany był ludzkości od najdawniejszych czasów, lecz aż do końca XVIII w. nie wyodrębniono go spośród wielu „chorób gorączkowych” o podobnych objawach. W XVIII w. znany kronikarz polski J.K. Haur w książce pt. Skład abo Skarbiec znakomitych sekretow o economiey ziemińskiey – Kraków 1693 r. str. 417 tak opisuje dur brzuszny: „Ta choroba zwykła najprędzej z biedy, z nędzy i ubóstwa przychodzi na ludzi, jakosz jey najwięcej we wsiach z wiosny po postach, a na przednówku, szerzy się bowiem z pokarmów i napojów niezdrowych, stąd chodzi zepsowanie natury i krwie, pochodzi też z zarazy, bo jest zaraźliwa choroba, znak tej choroby jest, gdy chory cuchnie...”.
Z kronik historycznych dowiadujemy się również, że dur brzuszny zawsze towarzyszył wojnom i kataklizmom dziejowym, dobijał głodnych i wyniszczonych, biednych i osłabionych nawet wtedy, gdy z niepowodzeń życiowych podnosili się, oczekując zmiany i uśmiechu losu. Dawniej zachorowanie na dur brzuszny stawało się często beznadziejną walką o życie chorego, dzisiaj jest uleczalnym, ale nadal groźnym dla chorego i jego otoczenia – schorzeniem zakaźnym.

Jak zarażamy się durem brzusznym?
Siedzibą zarazków są różne nieczystości, które dostają się do wody, mleka, owoców, warzyw, pieczywa oraz innych artykułów żywnościowych, a następnie przez usta do przewodu pokarmowego. Źródłem zakażenia może też być woda używana do picia, potrzeb kuchennych, a nawet do kąpieli, która zawiera zarazki z odchodów ludzkich i zwierzęcych, brudnej bielizny, śmieci itp. Zanieczyszczenie mleka zarazkami duru następuje najczęściej przy dojeniu krów brudnymi rękami. Naturalnie wszystkie przetwory, pochodzące z takiego mleka, a więc śmietana, twaróg, ser, masło, grożą również chorobą.

Stosunkowo często zanieczyszczone zarazkami duru bywają warzywa i owoce.
Wiadomo, że najlepsze warzywa, jak np.: ogórki, sałata rosną na nawozie ludzkim. Nieuświadomieni lub nieuczciwi ogrodnicy „podpędzają” już zasadzone warzywa podlewając je nieczystościami. Wystarczy, jeżeli posadzą rozsadę na świeżym wiosennym nawozie, w którym pełno jest bakterii tyfusowych. Wtedy warzywa, rosnące przy ziemi (sałata, rzodkiewki, ogórki) oraz spadające na ziemię (pomidory) – ulegają zakażeniu bakteryjnemu.
Na szczęście promienie słoneczne, niszcząc toksyny bakteryjne działają profilaktycznie i dlatego zakażenia te nie są częste. Owoce zanieczyszczamy, biorąc je brudnymi rękami i spożywając bez mycia.

Zakażenie zarazkami duru może nastąpić również przez pieczywo.
Często chleb bierze się brudnymi rękami, przykrywa się brudnymi gałganami, wozi się na nie umytych wozach, na deskach, po których chodzi się w zabłoconym obuwiu. W punktach samoobsługowej sprzedaży pieczywa na półkach leżą kartki papieru, które mają chronić to pieczywo przed bezpośrednim kontaktem z licznymi i różnymi rękoma. Setki i tysiące rąk codziennie chwyta kartkę z obu stron, zostawiając na niej odciski swoich palców, które mogą być czyste tylko bezpośrednio po umyciu. Dlatego należałoby wprowadzić inny sposób zabezpieczenia pieczywa. Na przykład najbardziej nadawałyby się do tego rękawice z jednym palcem, takie, jakie służą do chwytania gorących naczyń kuchennych. Rękawice takie powinny być dość duże, wyprodukowane z grubszej folii, z tworzywa sztucznego, nadającego się do częstego mycia.

Dur brzuszny, podobnie jak czerwonka, najłatwiej szerzy się w porze letniej i wczesną jesienią
Na wskazaną sezonowość nasilenia choroby składa się wiele przyczyn. W porze letniej ludzie używają dużo wody, wszelkiego rodzaju napojów chłodzących, warzyw i owoców, które wywołują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a te mogą przenosić i potęgować zakażenia. W lecie zanieczyszczenie wydalinami ludzkimi osiedli i wszystkich najbardziej uczęszczanych miejscowości jest o wiele większe niż zimą. Nie należy lekceważyć – jako roznosicieli zarazy – owadów, a zwłaszcza much. Przenoszą one na łapkach i skrzydełkach miliony i miliardy bakterii z nieczystości na produkty spożywcze. Stwierdzono, że przyczyną groźnej epidemii duru brzusznego może być nawet minimalna ilość bakterii.

Jak rozpoczyna się dur brzuszny?
Po upływie 2 lub 3 tygodni od chwili wtargnięcia zarazków przez usta do jelit człowieka występują: bóle i zawroty głowy, silne ogólne osłabienie, brak łaknienia i lekkie dreszcze. Temperatura ciała podnosi się, chory skarży się na bezsenność, niesmak w ustach, język ma suchy i obłożony nalotem, zdarzają się zaparcia lub biegunka. Po upływie tygodnia występuje w 50–80% przypadków różyczka durowa w postaci nielicznych drobnych plamek na tułowiu, ramionach i udach. Gorączka dochodzi do 39–40°, osłabienie wzrasta, chory bredzi, jest stale jakby odurzony (od tego nazwa dur) i traci okresowo przytomność, może też bezwiednie załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne.

Uwaga, każdy chory na dur brzuszny musi być leczony w szpitalu zakaźnym!
A to dlatego, że tzw. reżim sanitarny nie zezwala w durze brzusznym na leczenie w domu. Po drugie i najważniejsze, dlatego, że wskutek procesu chorobowego powstają niebezpieczne dla zdrowia owrzodzenia w jelicie cienkim i charakterystyczne objawy zatrucia ogólnego, z uszkodzeniem zwłaszcza układu nerwowego, układu krążenia i narządów miąższowych. W przebiegu schorzenia powstające w jelitach krwotoki, owrzodzenia i pęknięcia (perforacje) mogą być przyczyną przedostawania się pokarmu ciężko strawnego do otrzewnej i wtedy tylko bardzo szybka interwencja lekarska może uratować życie choremu.

Jak długo trwa prawidłowo leczona choroba?
Po upływie 2 tygodni stan zdrowia chorego zaczyna stopniowo się poprawiać. Gorączka spada, umysł przejaśnia się. Chory powoli nabiera sił, sprawi, wrażenie, jakby obudził się z długiego i ciężkiego snu, patrzy na świat jaśniej, weselej i z zaciekawieniem, a w zachowaniu jego zaznacza się stały wzrost dynamizmu życiowego. Wreszcie pod koniec czwartego tygodnia – chory zwykle powraca do zdrowia.

Apetyt rekonwalescenta zagraża zdrowiu
Po upływie długotrwałej głodówki wymuszonej chorobę rekonwalescent nabiera ogromnego łaknienia na różne zabronione artykuły spożywcze, jak: tłuszcze zwierzęce, słonina, boczek, smalec lub mięsa – kotlet schabowy, baleron, kaszanka (krew zwierzęca i słonina), szynka, kiełbasa itp. Zdarzały się już takie przypadki, że chory zaspokojenie głodu takimi właśnie potrawami przypłacił życiem.

Po wyzdrowieniu pojawia się nosicielstwo i zakażanie zarazkami duru
Chory po leczeniu szpitalnym jako ozdrowieniec zawsze wydala z siebie przez kilka tygodni zarazki, czując się przy tym znakomicie i pracując, jak każdy zdrowy człowiek. Zarazki te może nieraz wydalać przez wiele lat, a nawet przez całe życie. Takiego człowieka nazywamy nosicielem. W celu wykrywania nosicieli przeprowadza się wstępne i okresowe badania wśród ludzi związanych z pracą przy sprzedaży lub produkcji artykułów żywnościowych i odnotowuje się wyniki tych badań w książeczkach zdrowia (badanie kału na nosicielstwo duru brzusznego).

Profilaktyka tyfusu to szczepienia!
W celu uodpornienia organizmu przeciw tyfusowi przeprowadza się okresowe szczepienia ochronne. Terminy szczepień przeciw durowi brzusznemu wyznaczają placówki lecznictwa otwartego służby zdrowia.

Refleksje końcowe
Jak widać z powyższego opisu – dur brzuszny należy do tych schorzeń, które łatwo przychodzą, a odchodzą z trudem. Stare polskie przysłowie mówi: „Choroba przybywa na koniu, a odchodzi piechotą”. Dzięki osiągnięciom współczesnej medycyny choroba ta ma zapewniony dziś inny „środek lokomocji”, ale nie jej następstwa, które błąkają się po manowcach zdrowia publicznego i dezorganizują codzienne nasze życie. Trafnie ujął problem profilaktyki (zapobiegania) duru brzusznego znany epidemiolog prof. dr Marcin Kasprzak w słowach: „Gdzie ludzie mają zawsze czyste ręce, tam duru brzusznego mało”.

BIBLIOGRAFIA
  1. BIBLIA LECZY (THE BIBLE CURE), Reginald Cherry, USA, Wydawnictwo M., Kraków 2006.
  2. UZDROWIENIA LURDZKIE (w świetle dokumentow lekarskich), ks. Jozef Balleney, Guerisons de Lourdes, Wydawnictwo Ojcow Franciszkanów, Niepokalanów 1982.
  3. MYŚLĘ WIĘC JESTEM, Wydawnictwo „Antyk”, 1993.
  4. LECZENIE GŁODEM (Komu Wolno Pościć), Gerhard Leibóld, Ofi cyna Wydawnicza „SPAR”, Warszawa (Heilfasten • Entschlaeken • Regenierem • Abnehmen).
  5. WEGETARIANIZM, Kinga Wiśniewska-Roszkowska, Wiedza Powszechna, Warszawa 1987.
  6. MILK – a silent Killer, dr Naud Kishore Sharma, Ofi cyna Wydawnicza „SPAR”, Warszawa 1996.
Janusz Mieczysław Śliwa
lekarz chorób wewnętrznych i medycyny pracy
linki sponsorowane, reklamy
bolą kości - KOLAGEN_cito żużel - KOLAGEN_cito ładna cera - KOLAGEN_cito trądzik - KOLAGEN_cito jędrne ciało - KOLAGEN_cito szermierka - KOLAGEN_cito wzmocnij stawy na nartach - KOLAGEN_cito produkty na odporność - KOLAGEN_cito nowości z apteki - szałwia - Cukierki_Szalwiowe jedzenie lodów szałwia - Cukierki_Szalwiowe w zielarniach - szałwia - Cukierki_Szalwiowe na grypę szałwia - Cukierki_Szalwiowe co dobrego - szałwia - Cukierki_Szalwiowe ładny głos szałwia - Cukierki_Szalwiowe zielarz szałwia - Cukierki_Szalwiowe zielarz szałwia - Cukierki_Szalwiowe w zielarniach - aronia - Cukierki_Aroniowe dla sedniorów - aronia - Cukierki_Aroniowe ziołowe cukierki - aronia - Cukierki_Aroniowe na odporność - aronia - Cukierki_Aroniowe nowości - aronia - Cukierki_Aroniowe ziołowe cukierki - aronia - Cukierki_Aroniowe na wzmocnienie - aronia - Cukierki_Aroniowe właściwości aronii - Cukierki_Aroniowe apteka - pokrzywa - Cukierki_Pokrzywowe ziołowe cukierki - pokrzywa - Cukierki_Pokrzywowe ziołowe specjały - pokrzywa - Cukierki_Pokrzywowe dla całej rodziny - pokrzywa - Cukierki_Pokrzywowe co dobrego - pokrzywa - Cukierki_Pokrzywowe apteka - pokrzywa - Cukierki_Pokrzywowe dla całej rodziny - pokrzywa - Cukierki_Pokrzywowe pokrzywa - cukierki - Cukierki_Pokrzywowe na odporność - żeńszeń imbir - Cukierki_Zenszeniowo_Imbirowe ziołowe specjały - żeńszeń imbir - Cukierki_Zenszeniowo_Imbirowe dla sedniorów - żeńszeń imbir - Cukierki_Zenszeniowo_Imbirowe zioła w cukierkach - żeńszeń imbir - Cukierki_Zenszeniowo_Imbirowe produkty z żeńszenia i imbiru - Cukierki_Zenszeniowo_Imbirowe ziołowe specjały - żeńszeń imbir - Cukierki_Zenszeniowo_Imbirowe cukierki ziołowe - żeńszeń imbir - Cukierki_Zenszeniowo_Imbirowe ziołowe produkty - żeńszeń imbir - Cukierki_Zenszeniowo_Imbirowe zioła w cukierkach - aloes trawa cytrynowa - Cukierki_Aloesowe_z_Trawa_Cytrynowa produkty z aloesu i trawy cytrynowej - Cukierki_Aloesowe_z_Trawa_Cytrynowa dla sedniorów - aloes trawa cytrynowa - Cukierki_Aloesowe_z_Trawa_Cytrynowa nowości z zielarni - aloes trawa cytrynowa - Cukierki_Aloesowe_z_Trawa_Cytrynowa produkty na odporność - aloes trawa cytrynowa - Cukierki_Aloesowe_z_Trawa_Cytrynowa cukierki z ziołami - aloes trawa cytrynowa - Cukierki_Aloesowe_z_Trawa_Cytrynowa dla całej rodziny - aloes trawa cytrynowa - Cukierki_Aloesowe_z_Trawa_Cytrynowa ziołowe wspomaganie - aloes trawa cytrynowa - Cukierki_Aloesowe_z_Trawa_Cytrynowa cukierki czarny bez - cukierki - Cukierki_Czarny_Bez nowości z apteki - czarny bez - Cukierki_Czarny_Bez w aptekach - czarny bez - Cukierki_Czarny_Bez cukierki czarny bez - cukierki - Cukierki_Czarny_Bez w aptekach - czarny bez - Cukierki_Czarny_Bez co dobrego - czarny bez - Cukierki_Czarny_Bez ziołowe produkty - czarny bez - Cukierki_Czarny_Bez ziołowe specjały - czarny bez - Cukierki_Czarny_Bez ziołowe cukierki - głóg, głogowe - Cukierki_Glogowe ziołowe cukierki - głóg, głogowe - Cukierki_Glogowe zioła - głóg, głogowe - Cukierki_Glogowe cukierki głogowe - cukierki - Cukierki_Glogowe zielarnia - głóg, głogowe - Cukierki_Glogowe co dobrego - głóg, głogowe - Cukierki_Glogowe co dobrego - głóg, głogowe - Cukierki_Glogowe nowości - głóg, głogowe - Cukierki_Glogowe ziołowe cukierki - cukierki melisowe - Cukierki_Melisowe przeciw stresowi - melisa - Cukierki_Melisowe nowości z apteki - melisa - Cukierki_Melisowe nowości z apteki - melisa - Cukierki_Melisowe cukierki z ziołami - melisa - Cukierki_Melisowe nowości - melisa - Cukierki_Melisowe dla całej rodziny - melisa - Cukierki_Melisowe ziołowe cukierki - cukierki melisowe - Cukierki_Melisowe w aptekach - waleriana - Cukierki_Walerianowe co dobrego - waleriana - Cukierki_Walerianowe na odporność - waleriana - Cukierki_Walerianowe ziołowe cukierki - cukierki walerianowe - Cukierki_Walerianowe ziołowe produkty - waleriana - Cukierki_Walerianowe zielarnia - waleriana - Cukierki_Walerianowe nowości z zielarni - waleriana - Cukierki_Walerianowe zielarnia - waleriana - Cukierki_Walerianowe badminton - Dezodorant_SuperDeo dezodorant dla kobiet - Dezodorant_SuperDeo dla piłkarzy - Dezodorant_SuperDeo dezodorant dla każdego - Dezodorant_SuperDeo pływanie - Dezodorant_SuperDeo koszykówka uliczna - Dezodorant_SuperDeo squash - Dezodorant_SuperDeo renomowany dezodorant - Dezodorant_SuperDeo
Przychodnia.pl, jest nazwą zastrzeżoną (C) 1999. Informacje zawarte na naszych stronach WWW mają charakter dydaktyczno - poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do zaniechania kontaktu z lekarzami w celu badania, leczenia czy konsultacji. Jakkolwiek zespół redakcyjny dokłada wszelkich starań, aby informacje tu zawarte były rzetelne i pochodziły z wiarygodnych źródeł, nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich stosowanie w praktyce.
Udostępnij
Facebook