Pierwsza Polska Przychodnia Internetowa
Bogusława, Gracjana Wtorek 18. Grudnia 2018r
Leki związane z chorobą
linki sponsorowane, reklamy
Kiedy rozpoznajemy depresję
Nie ma cię to już, radości kochana,
Która tak wiernie służyłaś mi długo,
Wróć się, wróć jeszcze do swego pana,
Darmo cię wołam, ulubiona sługo!


Już idzie smutek. Z nim jego dworzany;
Żal, tęskność, moją obstąpili duszę
Ci to moimi teraz będą pany,
Ja, com panował, teraz służyć muszę.


Andrzej Brodziński. Pieśń po straconej radości.
W zasadzie depresję (chorobę)
możemy podzielić w zależności od nasilenia na: łagodną, głęboką i osłupienie depresyjne (stupor depresyjny, czyli postać najcięższą). Powinniśmy jednak pamiętać, że w czasie trwania depresji postacie przechodzić mogą jedna w drugą.
Lekka postać depresji bywa często nie rozpoznawana.
Traktowana jest jako okres zmęczenia, znużenia lub zniechęcenia. Często pacjenci w tym czasie mają wrażenie, że są somatycznie chorzy, a przez lekarzy, do których się zgłaszają traktowani są jako hipochondrycy. Liczne badania nie potwierdzają bowiem zmian somatycznych. Pacjenci w tym okresie są często ofiarami oszustów medycznych – znachorów, bioenergoterapeutów i innych.
Pacjenci, u których wyraźnie dominują dolegliwości somatyczne podają najczęściej następujące skargi (kolejność wymieniania związana jest z częstością występowania):
  • bóle przedsercowe połączone z uczucie zaciskania i kołatania
  • uciski w okolicy splotu słonecznego (środek brzucha), niekiedy połączone z bolesną perystaltyką przewodu pokarmowego
  • skargi na uporczywe zaparcia
  • uciski, rozsadzanie i poczucie obręczy na głowie
  • zaciskanie i drętwienie w gardle
Poza tym ilość i charakter innych jeszcze skarg jest nieomal nieograniczona i dotyczyć może każdego narządu i każdej funkcji organizmu.
Głęboka depresja rozpoczyna się podobnymi jak wyżej opisano objawami lecz szybko przybierają one na sile i rozwijają się w obraz chorobowy wskazujący na ciężkie cierpienie pacjenta. Zgarbiona, pochylona postać, wyraz bólu na twarzy, wyraźne pocenie się, drżące ręce. Pacjent skarży się na odrętwienie, na brak uczuć, niemożność wykrzesania myśli, niemożność pracy zawodowej. W tym nasileniu depresji dochodzić może do samookaleczeń i prób samobójczych. Głęboka depresja przebiegać może pod postacią obniżonego napędu, cichego cierpienia, rezygnacji i wycofania się pacjenta. Niekiedy pojawia się u niego płacz lub rozpacz, niekiedy brak możliwości „wypłakania się”.
Najgłębszą postacią depresji jest osłupienie depresyjne.
Chory w tym czasie nie zdradza żadnej aktywności ruchowej. Nie można z nim nawiązać kontaktu słownego. Wyraz twarzy ma zastygły, cierpiący. Nie przyjmuje pokarmów, nie wypróżnia się. Musi być wtedy karmiony przez sondę. Taka depresja wymaga intensywnego leczenia szpitalnego.
Nasi anglosascy koledzy wprowadzili tu pewien schemat ułatwiający rozróżnienie depresji.
Posługują się w tym celu skrótem SIGECAPS, tj. zespołem objawów, które występują w depresji. Ich niekompletność wskazuje, że być może nasz pacjent ma napady lęku lub inną formą nerwicy.

S (sleep)- Bezsenność lub wzmożona senność
I (interest)- Brak zainteresowań lub brak odczuwania przyjemności z życia
G (guilt)- Poczucie winy lub beznadziejności
E (energy) - Apatia, brak energii życiowej
C (concentration) - Koncentracja, trudności w skupianiu uwagi
A (appetite) - Brak apetytu, łaknienia
P (physical activity) - Zaburzenie aktywności: pobudzenie lub jej obniżenie
S (suicide) - Samobójstwo – myśli lub próby samobójcze
W myśl powszechnie przyjętych i uznanych kryteriów,
występowanie u pacjenta już pięciu z przedstawionych powyżej objawów pozwala rozpoznać prawdziwą depresję.

Obecnie przyjęte międzynarodowe kryteria diagnostyczne zachorowania na depresję, tzw. ICD-10, obejmują konieczność stwierdzenia przynajmniej 2 z pośród podanych poniżej objawów, w okresie trwającym 2 tygodnie lub dłużej.

  • obniżenie nastroju
  • utrata zainteresowań i zdolności odczuwania przyjemności
  • utrata energii, męczliwość, apatia
  • pesymizm co do przyszłości
  • zaburzenia snu
  • zmniejszenie apetytu
  • obniżenie koncentracji
  • niska samoocena
  • poczucie winy
  • myśli samobójcze
.
ZRÓDŁO: BEZSENNOŚĆ–autor dr med. Janusz Krzyżowski

TREŚCI prezentowane w witrynie mają charakter edukacyjny i dotyczą problemów: bezsenności, depresji, lęków, patologii seksualizmu, psychiatrii transkulturowej autor dr n. med. Janusz Krzyżowski – psychiatra
KONTAKT: Gabinet prywatny tel. 22 833 18 68
Przyjmuje psychiatra: dr nauk med. Włodzimierz Szyszkowski
linki sponsorowane, reklamy
Przychodnia.pl, jest nazwą zastrzeżoną (C) 1999. Informacje zawarte na naszych stronach WWW mają charakter dydaktyczno - poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do zaniechania kontaktu z lekarzami w celu badania, leczenia czy konsultacji. Jakkolwiek zespół redakcyjny dokłada wszelkich starań, aby informacje tu zawarte były rzetelne i pochodziły z wiarygodnych źródeł, nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich stosowanie w praktyce.