Pierwsza Polska Przychodnia Internetowa
Łazarza, Olimpii Poniedziałek 17. Grudnia 2018r
Leki związane z chorobą
Jak leczyć chorobę?
Większość osób dotkniętych chorobą ma szansę na stosunkowo komfortowe życie i adaptację do upośledzeń pod warunkiem prawidłowego leczenia.
O czym powinien wiedzieć chory?
Lek, który przyniósł ulgę jednemu pacjentowi, innym może zaszkodzić. W terapii reumatoidalnego zapalenia stawów niezwykle ważny jest czynnik psychiczny. Pacjent musi mieć świadomość, że ze schorzeniem da się żyć. Również z bólem i utrudnieniami wynikającymi charakteru choroby można sobie poradzić.
Prawidłowe leczenie reumatoidalnego zapalenie stawów
polega na umiejętnym wykorzystaniu całego wachlarza możliwości terapeutycznych stwarzanego przez współczesną medycynę, na który składają się:
· Leki
· Ruch leczniczy i wypoczynek
· Leczenie fizykalne
· Leczenie klimatyczne
· Leczenie chirurgiczne
Leki
Zadaniem farmakoterapii jest wygaszanie nadmiernych reakcji układu odpornościowego mające prowadzić do zatrzymania procesu niszczenia własnych tkanek, oraz złagodzenie bólu. Niestety, korzyść z każdego ze stosowanych środków okupiona jest występowaniem objawów niepożądanych.
Tak zwane niesterydowe leki przeciwzapalne
to pierwsza linia obrony przeciwko objawom reumatoidalnego zapalenia stawów Najbardziej znane leki z tej grupy to aspiryna, diklofenak, ibuprofen, ketoprofen, naproksen, piroksykam. Leki te są skuteczną bronią w walce z bólem. Niesterydowe leki przeciwzapalne nie mogą być jednak przyjmowane bez ograniczeń, ponieważ niektóre z nich uszkadzają wątrobę, inne mogą mogą powodować niedokrwistość. Największe jednak niebezpieczeństwo dla osób przewlekle przyjmujących leki z tej grupy stanowią owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego, niekiedy zagrażające życiu. Możliwe, że wyjściem z sytuacji okażą się wybiórcze leki przeciwzapalne nowej generacji, do których należą rofekoksyb, celekoksyb czy nimesulid. Środki te w znikomym stopniu grożą powikłaniami krwotocznymi, nawet przy dłuższym stosowaniu, ale barierą w powszechnym ich użyciu jest wysoka cena i mniejsza skuteczność w stosunku do klasycznych leków przeciwzapalnych.
Warto wiedzieć:
Niesterydowe leki przeciwzapalne łagodzą objawy reumatoidalnego zapalenia stawów, ale nie likwidują przyczyny. Stosowanie preparatów z tej grupy umożliwia szerokiej rzeszy pacjentów codzienna aktywność i niezbędne w terapii ćwiczenia usprawniające. Hormony sterydowe wywierają bardzo silny efekt przeciwzapalny, jednak poważne efekty uboczne ograniczają ich zastosowanie u osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów.
Przypadki bardzo aktywnego lub opornego na leczenie przebiegu choroby są wskazaniem okresowego podawania sterydów, na przykład prednizonu.
Środki te nie są jednak chętnie wybierane przez lekarzy, ponieważ po krótkotrwałej poprawie, przerwanie leczenia wywołuje zaostrzenie. Niektóre działania niepożądane naśladują efekty, jakie w organizmie wywołuje samo reumatoidalne zapalenie stawów: zaniki mięśni czy odwapnienie kości. Spośród innych warto wspomnieć otyłość, nadciśnienie, cukrzycę, upośledzenie gojenia ran, zmniejszoną odporność na infekcje.Uwaga:Hormony sterydowe są lekami niebezpiecznymi i ich przyjmowanie wymaga ścisłego nadzoru lekarza. W trakcie terapii organizm „przyzwyczaja się” do leku i nagłe odstawienie hormonu może grozić dramatycznymi reakcjami.Leki sterydowe podaje się czasami w zastrzykach bezpośrednio do objętego chorobą stawu.
Warto wiedzieć:
Mimo, że po iniekcji hormonu sterydowego do zmienionego zapaleniem stawu chory odczuwa zwykle dużą poprawę, zastrzyki takie należy wykonywać sporadycznie. Powtarzające się wstrzyknięcia sterydów do stawu prowadziłyby do szybkiej degeneracji chrząstki stawowej. Stosowane w terapii reumatoidalnego zapalenia stawów leki tak zwanego "drugiego rzutu" działają powoli. Do wystąpienia efektu potrzeba nieraz paru miesięcy terapii.
Leki "drugiego rzutu" nie wywierają doraźnego efektu przeciwbólowego,
zaś ich działanie polega na modulowaniu procesów zapalnych. Leki te bywają chętnie stosowane we wczesnych i średnio zaawansowanych stadiach choroby, i stanowią rozwiązanie dla osób nie mogących korzystać z niesterydowych leków przeciwzapalnych (na przykład z powodu choroby wrzodowej).Do leków "drugiego rzutu" należą: D-penicylamina, sole złota, niektóre leki przeciwmalaryczne i immunosupresyjne (na przykład metotreksat). Niektóre z tych leków wywierają bardzo silny wpływ nie tylko na układy odpowiedzialne za zapalenie, ale i na wszystkie odnawiające się tkanki organizmu. Ich stosowanie wymaga kontroli przez lekarza prowadzącego. Toksyczność leków z tej grupy może wyrażać się spadkiem produkcji białych i czerwonych krwinek, ciężkimi zaburzeniami trawiennymi, czy nawet zwiększoną podatnością na nowotwory.
koniec
dr med. Piotr Tederko
Przychodnia.pl, jest nazwą zastrzeżoną (C) 1999. Informacje zawarte na naszych stronach WWW mają charakter dydaktyczno - poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do zaniechania kontaktu z lekarzami w celu badania, leczenia czy konsultacji. Jakkolwiek zespół redakcyjny dokłada wszelkich starań, aby informacje tu zawarte były rzetelne i pochodziły z wiarygodnych źródeł, nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich stosowanie w praktyce.