Pierwsza Polska Przychodnia Internetowa
Alberta, Laury Poniedziałek 17. Czerwca 2019r
linki sponsorowane, reklamy
Encyklopedia Leków
Opis Leków
A B C D E F G h I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Proszę wpisać w okienku nazwę leku lub jego fragment
linki sponsorowane, reklamy
VIVACOR
Nazwa międzynarodowa
Nazwa międzynarodowa
Carvedilole
Forma leku
Forma leku
tabletki 6,25mg; 12,5mg; 25mg
Zawartość
Zawartość
1 tabl. zawiera 6,25 mg, 12,5 mg lub 25 mg karwedilolu.
Sposób działania
Sposób działania
Karwedilol należy do leków b-adrenolitycznych nieselektywnych blokujących zarówno receptory b1 w sercu, jak i receptory b2 w naczyniach i oskrzelach. Cechą różniącą karwedilol od klasycznych leków b-adrenolitycznych jest właściwość blokowania receptorów a1 w mięśniach gładkich tętnic, co zapewnia efekt naczyniorozszerzający leku i obniżenie oporu obwodowego (inne leki b-adrenolityczne, zwłaszcza nieselektywne, zwiększają opór obwodowy). Zahamowanie aktywności receptorów adrenergicznych a1 w tętnicach wywołane przez karwedilol przeważa nad efektem naczynioskurczowym wynikającym z zablokowania receptorów adrenergicznych b1 w tych naczyniach. Karwedilol posiada także właściwości antyoksydacyjne i antyproliferacyjne. Karwedilol wchłania się dobrze po podaniu doustnym. Obecność pokarmu spowalnia wchłanianie, nie wpływa natomiast na dostępność biologiczną karwedilolu. T0,5 karwedilolu wynosi 6-10 h. U pacjentów w podeszłym wieku może być krótszy (2-5 h). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby biodostępność karwedilolu jest około 4-razy większa, a maks. stężenie 5-razy wyższe w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami.
Wskazania
Wskazania
* Nadciśnienie tętnicze. Karwedilol można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. * Dławica piersiowa. Karwedilol zwiększa tolerancję na wysiłek fizyczny, zmniejsza niedokrwienie mięśnia serca u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, zmniejsza częstość występowania i nasilenie bólów dławicowych. Karwedilol można stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi. * Przewlekła objawowa niewydolność serca. Karwedilol można stosować wspomagająco u pacjentów z wyrównaną niewydolnością serca II i III° wg Nowojorskiego Towarzystwa Kardiologicznego (NYHA) i jednocześnie leczonych standardowymi lekami (ACE, leki moczopędne i glikozydy nasercowe). Karwedilol stosowany w ten sposób hamuje progresję niewydolności serca i zmniejsza związaną z nią częstość hospitalizacji i śmiertelność.
Ostrzeżenie
Ostrzeżenie
Leczenia karwedilolem nie należy przerywać gwałtownie - należy odstawiać stopniowo przez 1-2 tyg. kontrolując czynność układu krążenia. Zalecana jest ostrożność podczas stosowania karwedilolu u pacjentów z niewydolnością serca lub/i chorobą wieńcową, z niskim ciśnieniem skurczowym. Karwedilol podobnie jak inne leki nieselektywnie blokujące receptory b-adrenergiczne, może niekorzystnie wpływać na metabolizm glukozy u pacjentów z cukrzycą, zwłaszcza insulinozależną. Karwedilol może nasilać działanie insuliny i jednocześnie maskować objawy hipoglikemii (tachykardię). Należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do hipotonii ortostatycznej, zwłaszcza w podeszłym wieku. Ostrożnie stosować u pacjentów z zapaleniem oskrzeli i rozedmą płuc. Przed zabiegami chirurgicznymi należy rozważyć wpływ karwedilolu na czynność układu krążenia w czasie znieczulenia ogólnego (działanie inotropowo ujemne). U pacjentów z nadczynnością tarczycy karwedilol może maskować objawy nadczynności. Ze względu na brak danych, karwedilol należy podawać z dużą ostrożnością u pacjentów z dławicą piersiową naczynioskurczową (Prinzmetala). Przed podaniem karwedilolu pacjentom z phaeochromocytomą należy farmakologicznie zahamować aktywność receptorów a1. Ze względu na brak danych, karwedilol należy stosować ostrożnie u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy. Karwedilol należy ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością tętnic obwodowych lub zespołem Raynauda. Karwedilol może nasilić objawy związane z tymi zaburzeniami (np. chromanie przestankowe). Należy zachować szczególną ostrożność w czasie leczenia karwedilolem pacjentów z aktualnie lub kiedykolwiek występującymi reakcjami nadwrażliwości z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości. U pacjentów odczulanych leki b-adrenolityczne mogą zwiększać wrażliwość na alergeny i ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości typu anafilaksji. U pacjentów z wywiadem łuszczycy związanej z podawaniem leków b-adrenolitycznych należy zachować szczególną ostrożność w czasie leczenia karwedilolem. Lek może nasilać objawy łuszczycy. Brak danych odnośnie bezpieczeństwa i skuteczności stosowania karwedilolu u dzieci. Karwedilol powoduje zmniejszenie wydzielania łez, co może utrudnić stosowanie soczewek kontaktowych. Karwedilol może upośledzać zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych, zwłaszcza na początku leczenia i po każdym zwiększeniu dawki.
Działania niepożądane
Działania niepożądane
Działania niepożądane mają najczęściej łagodne nasilenie i przemijają bez specjalnego leczenia. Występują najczęściej w początkowym okresie leczenia i ustępują po około 2 tyg. Nadciśnienie i dławica piersiowa: często * zawroty i ból głowy, * uczucie nadmiernego zmęczenia, * zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności bóle brzucha, biegunka, rzadziej zaparcie i wymioty), * bradykardia, * hipotonia ortostatyczna, * bóle kończyn, * zmniejszenie wydzielania łez, * u pacjentów z predyspozycjami astma i duszność. Niezbyt często * uczucie zatkania nosa, * zaparcia, * wymioty, * reakcje skórne (np. alergiczne: wysypka, w pojedynczych przypadkach pokrzywka, świąd, wykwity podobne do liszaja płaskiego). Rzadko * pogorszenie nastroju, * zaburzenia snu, * parestezje, * omdlenia, * zaburzenia krążenia obwodowego, * obrzęki obwodowe, * blok A-V, * bóle zamostkowe, * zaostrzenie chromania przestankowego lub choroby Raynaud, * nasilenie niewydolności serca. W pojedynczych przypadkach * zmiany stężenia aminotransferaz, * trombocytopenia, * leukopenia, * impotencja, * zaburzenia widzenia, * podrażnienie oczu, * uczucie suchości w jamie ustnej, * utrudnione oddawanie moczu. * Może powodować lub nasilać zaburzenia metabolizmu glukozy. Podczas leczenia karwedilolem mogą wystąpić przemijające, nie wymagające specjalnego leczenia zaburzenia czynności wątroby. Przewlekła objawowa niewydolność serca (zgodnie z częstością występowania): bardzo często * zawroty głowy. Często * bradykardia, * hipotonia ortostatyczna, * hipotonia, * zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), * obrzęki (uogólnione, obwodowe, hiperwolemia) * zaburzenia widzenia, * trombocytopenia, * hiperglikemia (przy współistniejącej cukrzycy), * zwiększenie masy ciała, * hipercholesterolemia. Niezbyt często * omdlenia, * blok A-V, * niewydolność serca (przemijająco w okresie dobierania dawki), * ostra niewydolność nerek. Częstość występowania działań niepożądanych nie jest zależna od dawki z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii.
Przeciwwskazania
Przeciwwskazania
* Nadwrażliwość na składniki preparatu. * Niewyrównana lub ciężka niewydolność serca (IV° wg NYHA). * Wstrząs kardiogenny. * Astma oskrzelowa. * Pacjenci z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc lub skurczem spastycznym oskrzeli. * Blok przedsionkowo-komorowy II i III° (z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym rozrusznikiem serca). * Zespół chorej zatoki (także z blokiem zatokowo-przedsionkowym). * Bradykardia (poniżej 60 skurczów na minutę). * Tętnicze ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg. * Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. * Kwasica metaboliczna. * Nie leczony guz chromochłonny nadnerczy (phaeochromocytoma).
Przedawkowanie
Przedawkowanie
Przedawkowanie karwedilolu może objawiać się znaczną hipotonią, bradykardią, objawami ciężkiej niewydolności serca ze wstrząsem włącznie, zaburzeniami przewodzenia z asystolią włącznie. Wkrótce po przedawkowaniu skuteczne może być sprowokowanie wymiotów lub płukanie żołądka w celu usunięcia niewchłoniętego leku. Pacjenta należy leczyć w oddziale intensywnej opieki medycznej. W przypadku bradykardii należy podać atropinę w dawce 0,5-2 mg dożylnie lub/i glukagon 1-10 mg dożylnie (w razie konieczności we wlewie dożylnym ciągłym z szybkością 2-5 mg/h). W przypadkach, których leczenie farmakologiczne bradykardii jest nieskuteczne należy zastosować okresową elektrostymulację serca. U pacjentów ze znaczną hipotonią bez niewydolności serca należy zwiększyć objętość krwi krążącej podając w wlewie dożylnym odpowiednie płyny. W razie konieczności należy podać dożylnie noradrenalinę w dawce jednorazowej 5-10 µg, lub we wlewie ciągłym z szybkością 5 µg/min. Dawkę noradrenaliny należy dostosować do wartości ciśnienia tętniczego krwi. U pacjentów z objawami bronchospastycznymi wskazane jest podawanie salbutamolu lub innych leków pobudzających receptory b2-adrenergiczne. W przypadku wystąpienia drgawek, zaleca się powolne podanie dożylne diazepamu lub klonazepamu.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża i karmienie piersią
Brak jest kontrolowanych badań dotyczących stosowania karwedilolu u kobiet w ciąży. Karwedilol i jego metabolity przenikają przez barierę łożyska i są wydzielane z mlekiem kobiecym. Kobiety leczone karwedilolem nie powinny karmić piersią.
Interakcje z innymi lekami
Interakcje z innymi lekami
* Karwedilol może nasilać działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych. * Podawanie inhibitorów MAO, rezerpiny pacjentom leczonych karwedilolem powoduje zwiększone ryzyko wystąpienia hipotonii lub/i bradykardii. * Ostrożnie należy stosować karwedilol z lekami przeciwarytmicznymi należącymi do I grupy wg Vaughan-Williams, antagonistami kanałów wapniowych. Nie należy podawać tych leków dożylnie, a zwłaszcza werapamilu i diltiazemu. W przypadkach, gdy podanie dożylne leków z tej grupy jest konieczne z wskazań życiowych, należy je podawać w oddziale intensywnej opieki medycznej. * Karwedilol może zwiększać stężenie digoksyny w surowicy krwi. Oba leki zwalniają przewodnictwo przedsionkowo-komorowe. Należy odpowiednio często kontrolować stężenie digoksyny w surowicy krwi, szczególnie na początku leczenia i po każdym zwiększeniu dawki karwedilolu. * Karwedilol może nasilać działanie insuliny i jednocześnie maskować objawy hipoglikemii (tachykardia). Nie należy równocześnie odstawiać karwedilolu i klonidyny. Najpierw odstawić klonidynę. * Rifampicyna obniża, a cymetydyna podwyższa stężenie karwedilolu w surowicy krwi.
Uwagi
Uwagi
Karwedilol należy przyjmować w czasie posiłków w celu spowolnienia wchłaniania i zmniejszenia ryzyka wystąpienia hipotonii ortostatycznej.

Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.

Zastrzeżenie: Informujemy, że decyzja o podaniu leku na receptę może być podjęta jedynie przez lekarza i to na podstawie więcej, niż jednego źródła. W przypadkach rozbieżności podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka producenta. W tych okolicznościach jakiekolwiek roszczenia za pośrednie lub bezpośrednie szkody są wykluczone.

linki sponsorowane, reklamy
Przychodnia.pl, jest nazwą zastrzeżoną (C) 1999. Informacje zawarte na naszych stronach WWW mają charakter dydaktyczno - poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do zaniechania kontaktu z lekarzami w celu badania, leczenia czy konsultacji. Jakkolwiek zespół redakcyjny dokłada wszelkich starań, aby informacje tu zawarte były rzetelne i pochodziły z wiarygodnych źródeł, nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich stosowanie w praktyce.
Udostępnij