Pierwsza Polska Przychodnia Internetowa
Marii, Cezarego Czwartek 22. Sierpnia 2019r
linki sponsorowane, reklamy
Encyklopedia Leków
Opis Leków
A B C D E F G h I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Proszę wpisać w okienku nazwę leku lub jego fragment
linki sponsorowane, reklamy
VEROSPIRON
Nazwa międzynarodowa
Nazwa międzynarodowa
Spironolactonum
Dostepność leku
Dostepność leku
Na receptę
Forma leku
Forma leku
tabletki 25 mg; kapsułki 50 mg; 100 mg
Zawartość
Zawartość
substancja czynna - spironolactone 1 kaps. zawiera 50 lub 100 mg spironolaktonu. 1 tabl. zawiera 25 mg spironolaktonu.
Zamienniki Leku
Zamienniki Leku
Sposób działania
Sposób działania
Verospiron jest środkiem moczopędnym , który oszczędza potas. Hamuje on działanie pewnych substancji we krwi, tzw. mineralnego kortykoidu (aldosteronu), który zatrzymuje sole oraz wodę w ustroju i przez to powoduje gromadzenie się wody w organizmie oraz wysokie ciśnienie krwi. Verospiron blokuje działanie aldosteronu głównie w nerkach. W leczeniu chorobliwego gromadzenia wody w organizmie pełny skutek działania leku następuje po 3-4 dniu od chwili jego zastosowania. W leczeniu wysokiego ciśnienia skutek następuje nie wcześniej niż po miesiącu podawania leku. * Syntetyczny antagonista aldosteronu. * Blokuje działanie aldosteronu i dezoksykortykosteronu na poziomie receptorów w cewkach nerkowych, zwiększając w ten sposób wydalanie z moczem sodu i chlorków, zmniejszając natomiast wydalanie potasu. * Obniża również ciśnienie krwi. * Maks. działanie leku występuje po 24 h i trwa 24-48 h. Mikronizacja substancji aktywnej ułatwia szybkie wchłanianie leku z przewodu pokarmowego.
Zastosowanie
Zastosowanie
Różne formy obrzęków wodnych, wysokie ciśnienie, pierwotny i wtórny aldosteronizm, tj. zbyt duże wydzielanie aldosteronu z kory nadnerczy, gdy zabieg operacyjny nie jest możliwy.
Wskazania
Wskazania
* Krótkotrwałe leczenie przedoperacyjne pierwotnego hiperaldosteronizmu. * Długotrwałe leczenie pacjentów z gruczolakiem nadnercza wydzielającym aldosteron, w przypadku dyskwalifikacji lub niewyrażenia zgody przez pacjenta na zabieg operacyjny. * Obrzęk wywołany zastoinową niewydolnością krążenia i retencją sodu (jeżeli pacjent nie reaguje lub nie toleruje żadnego innego sposobu leczenia). * Marskość wątroby z obrzękami lub wodobrzuszem. * W zespole nerczycowym (gdy leczenie choroby podstawowej, ograniczenie podaży płynów i sodu oraz działanie leków moczopędnych nie daje oczekiwanego rezultatu) w skojarzeniu z innymi lekami moczopędnymi. * W nadciśnieniu tętniczym w połączeniu z innymi środkami obniżającymi ciśnienie. * Pacjenci z hipokaliemią, którzy nie mogą być leczeni innymi preparatami. * W trakcie leczenia preparatami naparstnicy, w celu uniknięcia hipokaliemii, gdy inne metody nie mogą być stosowane.
Inne leki związane ze schorzeniami
Inne leki związane ze schorzeniami
Ostrzeżenie
Ostrzeżenie
Nie wolno podawać leku w niedomodze nerek lub w zbyt wysokim stężeniu potasu we krwi. Nie należy zażywać potasu lub środków oszczędzających go w trakcie kuracji Verospironem. Oczekiwany skutek leczenia może ulec zmianie, jeśli preparat zażywa się jednocześnie z innymi lekami. Należy więc zapytać lekarza o możliwość stosowania innych leków łącznie ze Verospironem. Verospiron interaguje z niesterydowymi lekami przeciwzapalnymi, do których należy m. in. Aspirina. W wyniku jednoczesnego stosowania tych leków może nastąpić uszkodzenie nerek. Verospiron podany łącznie z metforminą może spowodować kwasicę mleczanową. Leku nie należy również podawać z innymi diuretykami ze względu na niebezpieczeństwo zbyt dużego ubytku potasu. * Długotrwałe leczenie może wywołać wzrost stężenia azotu we krwi. * Preparat może wywoływać przejściową hiperchloremiczną kwasicę metaboliczną (należy okresowo kontrolować czynność wydzielniczą nerek i stężenie elektrolitów w surowicy). * Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością wątroby. * Leczenie może utrudnić oznaczanie stężenia digoksyny, kortyzolu i adrenaliny w surowicy. * Podczas leczenia spożywanie alkoholu jest zabronione. W pierwszym okresie stosowania leku należy przestrzec pacjentów przed podejmowaniem niebezpiecznych czynności, takich jak kierowanie pojazdami czy obsługa maszyn. * W późniejszym okresie zakres czynności niebezpiecznych można ponownie rozszerzyć.
Działania niepożądane
Działania niepożądane
Działanie Verospironu zmierza do zatrzymania potasu w organizmie. Jeśli funkcja nerek, przez które odbywa się wydalanie potasu z ustroju jest niezadowalająca może koncentracja potasu w organizmie wzrosnąć, co wpływa niekorzystnie na rytm serca. Jeśli preparat stosuje się z innymi środkami moczopędnymi następuje zbyt duży ubytek sodu, co odzwierciedla się w poczuciu zmęczenia, suchości w ustach oraz w zwiększonym pragnieniu. Jeśli te działania uboczne wystąpią należy skontaktować się z lekarzem w celu przeprowadzenia kontroli równowagi potasowo-sodowej we krwi. 1/100 - Powiększenie gruczołów sutkowych, nadwrażliwość sutków, zaburzenia menstruacyjne, impotencja. - Ospałość, uczucie zmęczenia. - Biegunka, mdłości, ból głowy. 1/1000- <1/1000 - Wysypka alergiczna, kurcze mięśni, zakłócona praca nerek. - Dezorientacja. - Zmiany w obrazie krwi. - Działania uboczne ustają po przerwaniu kuracji. W trakcie długotrwałego leczenia hiperkaliemia i ginekomastia, rzadko agranulocytoza. Inne: dolegliwości przewodu pokarmowego (tj. kurcze, biegunka, krwawienia z żołądka, owrzodzenie, zapalenie żołądka i wymioty), letarg, ból głowy, zmiany skórne gruczołowo-plamkowe lub rumieniowe wykwity skórne, pokrzywka, splątanie, gorączka polekowa, ataksja, niemożność uzyskania bądź utrzymania wzwodu, nieregularne miesiączki lub wtórny brak miesiączki, krwawienie pomenopauzalne, nadmierne owłosienie, obniżenie rejestru głosu. Istnieją doniesienia o rozpoznaniu raka piersi, lecz nie ustalono bezpośredniego związku z leczeniem.
Przeciwwskazania
Przeciwwskazania
* Nadwrażliwość na składniki preparatu. * Bezmocz, * ostra niewydolność nerek, * znacznie upośledzona czynność nerek, * hiperkaliemia, * hipinatermia, * znaczne ograniczenie sodu w diecie, * cukrzyca, * choroba Addisona (niedoczynność pierwotna nadnerczy).
Przedawkowanie
Przedawkowanie
Objawy: hiperkaliemia (osłabienie, porażenie wiotki, skurcz mięśni, zaburzenia rytmu serca), hiponatermia, rzadziej kwasica (uczucie zmęczenia, nudności, wymioty). Należy podać leki moczopędne nasilające utratę potasu z moczem i zastosować żywice jonowymienne. Nie jest znane antidotum.
Dawkowanie
Dawkowanie
Dawkę ustala lekarz. Zazwyczaj dawka dla pacjenta dorosłego wynosi 50-100 mg dziennie. Lek należy zażywać jednorazowo, najlepiej rano. Nie należy przerywać kuracji lub zmieniać samowolnie dawkowania.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża i karmienie piersią
Nie stwierdzono jakiegokolwiek szkodliwego wpływu preparatu na płód. Lek przenika do mleka matki. Należy zasięgnąć porady lekarza w razie zamiaru stosowania leku w okresie karmienia piersią. Lek może być stosowany, gdy potencjalne korzyści uzasadniają podjęcie ryzyka wpływu na płód. Podczas leczenia preparatem, należy przerwać karmienie piersią.
Interakcje z innymi lekami
Interakcje z innymi lekami
* Potęguje działanie środków moczopędnych i obniżających ciśnienie tętnicze. * Stosowany z fluorokortyzonem i warfaryną powoduje wzrost wydalania potasu z moczem. * Stosowanie preparatu łącznie z innymi środkami moczopędnymi oszczędzającymi potas, z solami potasu, ACE, indometacyną lub niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi prowadzi do hiperkaliemii (czasami ciężkiej). * Salicylany osłabiają jego efekt natriuretyczny. * Spironolakton obniża reakcję naczyniową na noradrenalinę (należy zwracać szczególną uwagę na przygotowanie pacjentów do znieczulenia miejscowego i ogólnego). * Wydłuża okres półtrwania digoksyny, co może prowadzić do wzrostu jej stężenia i zatrucia naparstnicą (może wystąpić konieczność zmniejszenia dawki podtrzymującej i nasycającej digoksyny, w związku z tym należy monitorować stan pacjenta). * Nasila także działanie tryptoreliny, busereliny, gandodereliny. * Stosowanie preparatu może zaburzać oznaczenia kortyzolu w surowicy, określanie niskiej aktywności reninowej osocza oraz może reagować ze znacznikami radioaktywnymi dla dezoksykortonu, estrogenu i progesteronu, oraz z odczynnikami do oznaczania stężenia digoksyny w surowicy.

Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.

Zastrzeżenie: Informujemy, że decyzja o podaniu leku na receptę może być podjęta jedynie przez lekarza i to na podstawie więcej, niż jednego źródła. W przypadkach rozbieżności podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka producenta. W tych okolicznościach jakiekolwiek roszczenia za pośrednie lub bezpośrednie szkody są wykluczone.

linki sponsorowane, reklamy
Przychodnia.pl, jest nazwą zastrzeżoną (C) 1999. Informacje zawarte na naszych stronach WWW mają charakter dydaktyczno - poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do zaniechania kontaktu z lekarzami w celu badania, leczenia czy konsultacji. Jakkolwiek zespół redakcyjny dokłada wszelkich starań, aby informacje tu zawarte były rzetelne i pochodziły z wiarygodnych źródeł, nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich stosowanie w praktyce.
Udostępnij
Facebook