Pierwsza Polska Przychodnia Internetowa
Konrada, Arnolda Wtorek 19. Lutego 2019r
linki sponsorowane, reklamy
Encyklopedia Leków
Opis Leków
A B C D E F G h I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Proszę wpisać w okienku nazwę leku lub jego fragment
linki sponsorowane, reklamy
MITOXANTRONE
Nazwa międzynarodowa
Nazwa międzynarodowa
Mitoxantrone
Dostepność leku
Dostepność leku
Na receptę
Forma leku
Forma leku
iniekcje 2 mg/ml
Zawartość
Zawartość
substancja czynna - mitoxantrone 1 fiolka (10 ml) zawiera 20 mg dichlorowodorku mitoksantronu.
Zamienniki Leku
Zamienniki Leku
Sposób działania
Sposób działania
Mitoxantrone jest cytostatykiem, który zakłóca syntezę DNA w komórce. Chlorowodorek mitoksantronu jest syntetyczną antrochinanu o bardziej silnym działaniu przeciwnowotworowym. Mechanizm cytotoksycznego działania mitoksantronu polega m. innymi na wiązaniu się z cząsteczkami DNA i hamowaniu syntezy RNA i DNA. Nie wykazuje krzyżowej odporności z większością cyttostatyków. Okres półtrwania jest dwu fazowy: l- faza krótka, ll faza dłuższa. Przenika do narządów osiągając duże stężenie, w wątrobie największe, nieco mniejsze w szpiku kostnym, sercu, płucach, śledzionie i nerkach. Po metabolizowaniu wydala się głównie z kałem i w niewielkim stopniu z moczem, częściowo w stanie nie zmienionym oraz w postaci metabolitów. Mitoxantrone stosowany jest samodzielnie lub w zestawie z innymi lekami przeciwnowotworowymi, co wzmaga skuteczność jego działania.
Zastosowanie
Zastosowanie
Nowotwór sutka z przerzutami. Złośliwy nowotwór limfatyczny (non Hodgkins lymfom) oraz ostra faza białaczki.
Wskazania
Wskazania
Białaczka szpikowa, rak sutka, chłoniaki, białaczki limfatyczne. Nadal trwają kontrolowane badania kliniczne nad zastosowaniem mitoxantronu w leczeniu innych nowotworów.
Inne leki związane ze schorzeniami
Inne leki związane ze schorzeniami
Ostrzeżenie
Ostrzeżenie
Mixantrone należy podawać ostrożnie w chorobach serca, W arytmii. W niedoczynności szpiku kostnego. Po uprzedniej terapii promiennej. Preparat może zabarwiać mocz na kolor zielononiebieski. Motoksantron działa synergistycznie z cytostatykami takimi jak: cytarabina, cysplatyna, cyklofosamid, 5-fluorouracyl, metotreksat, winkrystyna i dakarbazyna. Podczas leczenia i w czasie leczenia należy kontrolować obraz krwi. Nie należy dopuszczać preparatu do kontaktu ze skórą, błonami śluzowymi lub oczyma. Skórę przypadkowo skażoną preparatem należy obficie spłukać ciepłą wodą, a przy skażeniu oczu zastosować typowe przemywanie. Do czyszczenia sprzętu oraz neutralizacji rozprysków na powierzchniach otoczenia można zastosować roztwór podchlorynu wapnia (wagowo: 5,5 części podchlorynu wapnia w 13 częściach wody na 1 część mitoksantronu).
Działania niepożądane
Działania niepożądane
>1/100 - Przejściowe obniżenie liczby białych ciałek krwi oraz płytek krwi. - Zmiany EKG. - Mdłości i wymioty. - Zapalenie żołądka. - Bóle brzucha. - Brak apetytu. - Utrata włosów. 1/1000 - Reakcje alergiczne, osłabienie, gorączka. - Anemia. - Poważne arytmie, niewydolność serca. - Zmieniona praca wątroby. - Duszności. - Zaburzenia w miesiączkowaniu. <1/1000 - Martwica skóry w dożylnym podawaniu leku. Zależą od sposobu dawkowania i uprzednio stosowanej terapii. Podczas leczenia występuje tłumiący wpływ na szpik kostny (granulocytopenina), rzadziej małopłytkowość i niedokrwistość, rzadko ostra granulocytopenina. Objawy uboczne takie jak zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), układu nerwowego, wypadanie włosów, występują rzadko i w niewielkim nasileniu. Lek wykazuje kardiotoksyczność (zaburzenia rytmu, nieswoiste zmiany w zapisie EKG, niewydolność krążenia). Leczenie mogą prowadzić wyłącznie specjaliści z dziedziny hematologii i chemoterapii. Lek nawet w dawkach terapeutycznych może powodować poważną myelosupresję.
Przeciwwskazania
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na mitoksantron. Należy ostrożnie stosować lek u pacjentów z chorobami serca, jak również u tych, którym podawana jest antracyklina lub gdy są poddawani napromienianiu śródpiersia. Ostrożnie stosować u chorych z niewydolnością nerek i wątroby.
Dawkowanie
Dawkowanie
Dawkę ustala lekarz specjalista dostosowując ją do potrzeb pacjenta. Lek stosuje się w dawce 12 mg/m2-14 mg/m2 we wlewach dożylnych co 3 tygodnie, w 2-5 kursach leczenia. W ostrych białaczkach lek stosuje się w leczeniu indukującym i konsolidującym remisję najczęściej w skojarzeniu z ctarabiną. Dawka leku wynosi 12 mg/m2/dobę przez trzy dni w podawaniu dożylnym. Stosuje się 1-3 kursy leczenia. Dawka kumulacyjna wynosi około 160 mg/m2.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża i karmienie piersią
Ryzyko uszkodzenia płodu. O zastosowaniu leku musi zadecydować lekarz. Istnieje prawdopodobieństwo, że preparat oddziałuje na karmione dziecko. Nie wolno zażywać leku w okresie karmienia. W okresie ciąży i karmienia piersią stosowanie preparatu jest bezwzględnie przeciwwskazane.
Przechowywanie
Przechowywanie
Preparatu nie wolno zamrażać. Przechowywać w chłodnym i zaciemnionym miejscu.

Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.

Zastrzeżenie: Informujemy, że decyzja o podaniu leku na receptę może być podjęta jedynie przez lekarza i to na podstawie więcej, niż jednego źródła. W przypadkach rozbieżności podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka producenta. W tych okolicznościach jakiekolwiek roszczenia za pośrednie lub bezpośrednie szkody są wykluczone.

linki sponsorowane, reklamy
Przychodnia.pl, jest nazwą zastrzeżoną (C) 1999. Informacje zawarte na naszych stronach WWW mają charakter dydaktyczno - poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do zaniechania kontaktu z lekarzami w celu badania, leczenia czy konsultacji. Jakkolwiek zespół redakcyjny dokłada wszelkich starań, aby informacje tu zawarte były rzetelne i pochodziły z wiarygodnych źródeł, nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich stosowanie w praktyce.
Udostępnij