Pierwsza Polska Przychodnia Internetowa
Heleny, Ilony Niedziela 18. Sierpnia 2019r
linki sponsorowane, reklamy
Encyklopedia Leków
Opis Leków
A B C D E F G h I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Proszę wpisać w okienku nazwę leku lub jego fragment
linki sponsorowane, reklamy
MIDANIUM
Nazwa międzynarodowa
Nazwa międzynarodowa
Midazolamum
Forma leku
Forma leku
roztwór do iniekcji
Zawartość
Zawartość
1 ml roztworu zawiera: Substancję czynną: - Midazolam Substancje pomocnicze: - Chlorek sodu - Wersenian dwusodowy - Kwas solny - Woda do wstrzykiwań
Sposób działania
Sposób działania
Midazolam jest imidazolową pochodną benzodiazepiny o krótkim czasie działania. Działa silnie nasennie. Wykazuje ponadto działanie uspokajające, przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe i zwiotczające mięśnie. Podawany dożylnie w małych dawkach powoduje pełne uspokojenie i niepamięć następczą, najsilniejszą w 2 - 5 minucie po podaniu leku, z zachowaniem zdolności współpracy chorego z lekarzem (uspokojenie z zachowaniem świadomości). Po ok. 3 godzinach od podania leku pacjent odzyskuje pełną sprawność psychomotoryczną. Po podaniu dożylnym w celu indukcji znieczulenia ogólnego zniesienie odruchu rzęskowego występuje w ciągu ok. 1,5 minuty, jeśli zastosowano premedykację opioidową i w 2 do 2,5 minut u chorych bez premedykacji. Działanie leku podanego domięśniowo w celu premedykacji ujawnia się po ok. 15 minutach, a maksimum osiąga w 30 do 60 minut po podaniu. Lek wiąże się w 96% z białkami osocza. Czas połowicznej eliminacji wynosi dla midazolamu i jego metabolitów 1,5 do 3,5 godzin. Wydalany jest głównie z moczem. Biologiczny okres półtrwania jest dłuższy u osób otyłych i w podeszłym wieku.
Wskazania
Wskazania
Domięśniowo: * premedykacja przed znieczuleniem ogólnym, w celu spowodowania senności i uspokojenia oraz niepamięci dotyczącej okresu okołooperacyjnego Dożylnie: * indukcja znieczulenia ogólnego przed zastosowaniem innego leku do znieczulenia ogólnego lub podtrzymywanie znieczulenia z wziewnymi środkami znieczulającymi podczas krótkotrwałych zabiegów chirurgicznych * uspokojenie przed zabiegami diagnostycznymi i drobnymi zabiegami chirurgicznymi wykonywanymi w znieczuleniu miejscowym lub przewodowym. * długotrwała sedacja w oddziałach intensywnej opieki medycznej
Ostrzeżenie
Ostrzeżenie
Midazolam - roztwór do iniekcji nie jest przeznaczony do stosowania dokanałowego: zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego. Dawkę preparatu należy dostosować indywidualnie do wieku i stanu klinicznego pacjenta. Ostrożnie należy stosować midazolam u osób w podeszłym wieku, wyniszczonych, z niewydolnością nerek. Środek należy podawać szczególnie ostrożnie pacjentom z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. Nie należy pić alkoholu przed podaniem leku ani przez 8 godzin po jego podaniu.
Działania niepożądane
Działania niepożądane
Midazolam może spowodować zahamowanie ośrodka oddechowego, zaburzenia oddychania, a nawet bezdech, wahania ciśnienia krwi i częstości tętna. Inne działania niepożądane występują rzadziej i w niewielkim nasileniu. Są to: czkawka, nudności, wymioty, ból głowy, kaszel, nadmierne uspokojenie, senność. Rzadko mogą wystąpić: stany spastyczne układu oddechowego, zaburzenia widzenia, senność, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne łącznie z reakcjami anafilaktycznymi. U poniżej 1% chorych mogą wystąpić zaburzenia świadomości i zmiany zachowania. Przyczyną może być zastosowanie zbyt dużej dawki, niewłaściwy sposób podawania, niedotlenienie mózgu lub reakcja na inne leki. Ból po podaniu dożylnym występuje rzadko. Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia występuje u ok. 0,4% pacjentów.
Przeciwwskazania
Przeciwwskazania
* Nadwrażliwość na benzodiazepiny lub którykolwiek składnik preparatu. * Ostra niewydolność oddechowa, * wstrząs, * śpiączka, * ostre zatrucie alkoholem z objawami zahamowania podstawowych funkcji życiowych, * myasthenia gravis, * jaskra z wąskim kątem przesączania.
Przedawkowanie
Przedawkowanie
Objawem przedawkowania jest nasilone działanie terapeutyczne: nadmierne uspokojenie, senność, splątanie, zaburzenia koordynacji ruchowej, osłabienie odruchów, zwolnienie tętna i oddechu, śpiączka. Działanie midazolamu można odwrócić poprzez dożylne podanie flumazenilu.
Dawkowanie
Dawkowanie
Dawkę należy ustalać indywidualnie. Podane poniżej informacje mają charakter wyłącznie orientacyjny. Dawkowanie u dorosłych: Premedykacja przed znieczuleniem ogólnym: Pacjenci w dobrym stanie ogólnym: 0,07 do 0,08 mg/kg mc. (ok. 5 mg), głęboko domięśniowo, ok. 60 min przed rozpoczęciem znieczulenia. U osób z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, w wieku ponad 60 lat, wyniszczonych, z niewydolnością nerek, premedykowanych dodatkowo środkami opioidowymi lub innymi środkami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy należy zmniejszyć dawkę. Indukcja znieczulenia ogólnego: Midazolam może zmniejszyć znacznie zapotrzebowanie na początkową dawkę innych leków do znieczulenia ogólnego. bez premedykacji: * pacjenci poniżej 55 lat - zwykle dożylnie 0,3 do 0,35 mg/kg mc. podane w ciągu 5 - 30 sek; należy poczekać ok. 2 min. na efekt; jeżeli do pełnej indukcji konieczne jest dostrzyknięcie leku należy podać dodatkowo ok. 25% dawki początkowej lub podać anestetyk wziewny; niekiedy są konieczne dawki nawet do 0,6 mg/kg mc. mogą one jednak opóźnić budzenie pacjenta * pacjenci powyżej 55 lat - dawka początkowa 0,15-0,3 mg/kg mc. * pacjenci wyniszczeni, z niewydolnością nerek 0,15-0,25 mg/kg mc. po premedykacji, zwłaszcza opioidowymi środkami przeciwbólowymi * pacjenci poniżej 55 lat - dawka początkowa 0,15 - 0,35 mg/kg mc. * pacjenci powyżej 55 lat, w dobrym stanie ogólnym (ASA I i II ) - 0,2 mg/kg mc. * pacjenci powyżej 55 lat, wyniszczeni, z niewydolnością nerek - 0,15 mg/kg mc. Długotrwała sedacja w oddziałach intensywnej opieki medycznej Midazolam należy podawać dożylnie w postaci jednorazowych wstrzyknięć lub wlewu ciągłego. Dawki określa się w każdym przypadku indywidualnie, w zależności od stanu klinicznego i wieku pacjenta oraz rodzaju leków przyjmowanych jednocześnie. * Sedacja w oddziałach intensywnej opieki medycznej uzyskana poprzez podanie jednorazowych wstrzyknięć: * bez dodatkowych leków – podawać małe dawki 1 mg – 2 mg, powtarzać do osiągnięcia sedacji. * z użyciem przeciwbólowych leków opioidowych – w pierwszej kolejności należy podać lek przeciwbólowy, a następnie dawki midazolamu 1 mg – 2 mg, powtarzać do osiągnięcia sedacji. * Sedacja w oddziałach intensywnej opieki medycznej uzyskana poprzez ciągły wlew dożylny: * dawka nasycająca midazolamu: 0,03 mg – 0,3 mg/kg mc. podawana przez 5 minut. Dawka podtrzymująca: 0,03 – 0,2 mg/kg mc./godz. Podawanie należy rozpocząć od niskiej dawki. * Dawkowanie powinno zostać zmniejszone lub dawka podtrzymująca całkowicie pominięta u pacjentów u których występuje hipowolemia, zwężenie naczyń krwionośnych lub hipotermia. * z użyciem przeciwbólowych leków opioidowych – początkowo podawać niskie dawki midazolamu 0,01 – 0,1 mg/kg mc./godz. Szybkość wlewu z użyciem midazolamu i przeciwbólowych leków opioidowych musi być ostrożnie korygowana. Uspokojenie z zachowaniem świadomości podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych w znieczuleniu miejscowym i przewodowym Midazolam należy podawać dożylnie, wolno, w małych ilościach, dostosowując wielkość dawek do indywidualnej reakcji pacjenta. Osobnicza reakcja zależy od wieku, stanu zdrowia i jednoczesnego podawania innych leków. Premedykacja innymi środkami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy może zmniejszyć zapotrzebowanie na midazolam nawet o 50%. Do podtrzymania stanu uspokojenia mogą być konieczne dodatkowe dawki, co należy starannie rozważyć uwzględniając stan pacjenta (nie powinny one być większe niż 25% dawki, która doprowadziła do wywołania „zamazanej” mowy). * dorośli poniżej 60 lat, w dobrym stanie ogólnym - dawka początkowa od ok. 1 mg do maksymalnie 2,5 mg (0,035 mg/kg mc.) powoli dożylnie, w ciągu 2-3 minut; lek podaje się do momentu wystąpienia „zamazanej” mowy; w celu pełnej oceny uspokajającego wpływu należy odczekać dodatkowe 2 lub więcej minut; jeżeli konieczne są następne dawki należy podawać je w małych ilościach (ok. 1 mg lub mniej) stosując po każdej z nich 2 min. przerwę, zazwyczaj wystarcza dawka całkowita do 5 mg. * pacjenci w podeszłym wieku, wyniszczeni, z niewydolnością nerek - dawka początkowa ok. 1-1,5 mg, po odczekaniu 2 minut można podać następną dawkę, zazwyczaj wystarcza dawka całkowita do 3,5 mg Dawkowanie u dzieci: Dawkowanie należy ustalać indywidualnie. Premedykacja przedoperacyjna: dożylnie zwykle od 0,08 mg/kg mc. do 0,2 mg/kg mc. Znieczulenie ogólne: dożylnie zwykle 0,05 mg/kg mc. do 0,2 mg/kg mc.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie leku w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy jego zastosowanie u matki jest bezwzględnie konieczne, a stosowanie bezpieczniejszego leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane. Leku nie należy podawać kobietom karmiącym piersią (midazolam przechodzi do mleka kobiecego).
Przechowywanie
Przechowywanie
Przechowywać w temperaturze pokojowej tj. 15° – 25°C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Lek stosuje się w lecznictwie zamkniętym. Przed zastosowaniem leku należy sprawdzić datę ważności podaną na etykiecie. Nie stosować leku po terminie ważności
Interakcje z innymi lekami
Interakcje z innymi lekami
Midazolam nasila wpływ alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy, potęguje zahamowanie ośrodka oddechowego wywoływane przez środki opioidowe, barbiturany, inne leki uspokajające i środki anestetyczne. Podanie midazolamu z dużą dawką fentanylu może wywołać znaczne obniżenie ciśnienia krwi. Dożylne podanie midazolamu zmniejsza proporcjonalnie do dawki zapotrzebowanie na halotan stosowany w celu podtrzymania znieczulenia ogólnego. Midazolam redukuje tachykardię i wzrost ciśnienia tętniczego powodowane przez ketaminę. Stosowanie u pacjentów erytromycyny lub cimetydyny może powodować zmniejszenie klirensu osoczowego midazolamu.
Prowadzenie pojazdów mechanicznych
Prowadzenie pojazdów mechanicznych
Nie wolno prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych w ciągu 8 godzin od podania midazolamu lub nawet dłużej, jeśli nie ustąpiły skutki działania leku.
Uwagi
Uwagi
Roztwór znajdujący się w ampułce może być rozcieńczony w: 0,9% chlorku sodowego, w 5% i 10% roztworze glukozy, w płynie Ringera, płynie Hartmanna w stosunku mieszania 15 mg midazolamu na 100 – 1000 ml roztworu infuzyjnego.

Zadaj pytanie do
lekarza Farmakologa
.

Zastrzeżenie: Informujemy, że decyzja o podaniu leku na receptę może być podjęta jedynie przez lekarza i to na podstawie więcej, niż jednego źródła. W przypadkach rozbieżności podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka producenta. W tych okolicznościach jakiekolwiek roszczenia za pośrednie lub bezpośrednie szkody są wykluczone.

linki sponsorowane, reklamy
Przychodnia.pl, jest nazwą zastrzeżoną (C) 1999. Informacje zawarte na naszych stronach WWW mają charakter dydaktyczno - poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do zaniechania kontaktu z lekarzami w celu badania, leczenia czy konsultacji. Jakkolwiek zespół redakcyjny dokłada wszelkich starań, aby informacje tu zawarte były rzetelne i pochodziły z wiarygodnych źródeł, nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich stosowanie w praktyce.
Udostępnij
Facebook