Pierwsza Polska Przychodnia Internetowa
Łazarza, Olimpii Poniedziałek 17. Grudnia 2018r
Leki związane z chorobą
linki sponsorowane, reklamy
Rentgenodiagnostyka
Informacje podstawowe
Promieniowanie rentgenowskie należy do grupy promieniowań elektromagnetycznych. Część tego promieniowania, przenikając przez materię, ulega osłabieniu przez wzajemne z nią oddziaływanie. Wzajemne oddziaływanie promieniowania rentgenowskiego z materią dzieli się na trzy podstawowe rodzaje. Są to: rozpraszanie spójne, rozpraszanie Comptona i zjawisko fotoelektryczne. Promieniowanie rentgenowskie zmniejsza także swoje natężenie wraz z kwadratem odległości. Wywołuje jonizację materii i zjawisko luminiscencji. Działa także na emulsję fotograficzną i ma działanie biologiczne.
Urządzenia do diagnostyki rtg.
Badania diagnostyczne wykonywane są na aparatach rentgenowskich. Składają się one z jednej lub więcej lamp rentgenowskich, generatora oraz urządzeń umożliwiających przeprowadzenie badań. Sterowanie całym aparatem odbywa się za pomocą stolika rozdzielczego. W obecnych aparatach stoliki rozdzielcze mają wbudowany mikroprocesor, a nawet mikrokomputer, które automatycznie sterują aparatem i dobierają odpowiednie warunki ekspozycji, dostosowane do autonomicznej budowy badanej części ciała.

Diagnostyczne aparaty RTG mogą służyć do wykonywania zdjęć rentgenowskich oraz prześwietleń. Zazwyczaj funkcje takie zapewnia jeden uniwersalny sprzęt, który składa się z dwóch niezależnych części: ścianki prześwietleń z lampą rentgenowską i zestawem: wzmacniacz obrazu-telewizja oraz stołu do zdjęć w pozycji pionowej wraz z lampą. Na rynku dostępne są również aparaty do badań specjalistycznych: do diagnostyki serca i naczyń, zdjęć mammograficznych, zdjęć zębów, do badania dzieci. Do dyspozycji placówek medycznych są również aparaty jezdne do zdjęć przy łóżku chorego.

W celu ochrony pacjenta przed nadmierną dawką promieniowania stosuje się przesłony głębinowe, kratki rozproszeniowe oraz różnego rodzaju uciskadła.
Systemy obrazowania
Istnieje wiele systemów rejestracji i prezentacji obrazu radiologicznego. Są to: standardowe zdjęcia rentgenowskie, radiologia cyfrowa, prześwietlenia, systemy umożliwiające rejestrację czynności narządu oraz tomografia komputerowa.

W konwencjonalnym RTG promieniowanie po przejściu przez ciało pacjenta pada na błonę rentgenowską, znajdującą się w specjalnej kasecie. Zdjęcie rentgenowskie wykonuje się zazwyczaj z odległości 100 cm. Ustawianie badanego obiektu blisko kasety rentgenowskiej zapobiega niekorzystnym zniekształceniom obrazu. Obraz RTG jest sumą nakładających się na siebie cieni, dlatego też zazwyczaj przedmiot bada się za pomocą dwóch zdjęć, wykonanych w dwóch prostopadłych rzutach. Dobry obraz rentgenowski powinien charakteryzować się właściwym kontrastem i dobą ostrością. Kontrast to różnice w zaciemnieniu poszczególnych pół obrazu, które odpowiadają różnicom gęstości tkanek uwidocznionych na zdjęciu.
Najczęstsze badania radiologiczne
Przygotowanie do badania.
W zależności od rodzaju badania proces przygotowania może trwać nawet kilka dni. Najczęściej jednak chory zgłasza się bez specjalnego przygotowania do pracowni radiologicznej. Lekarz i/lub technik elektroradiologii zapoznają się z treścią skierowania i zadają choremu przed rozpoczęciem badania pytania uzupełniające. Ma to na celu ustalenie miejsca i charakteru dolegliwości oraz czasu i okoliczności ich powstania. Zawsze powinno się mieć ze sobą wyniki poprzednich badań. Przed niektórymi badaniami chorzy otrzymują dożylnie lub doustnie środek cieniujący.

Badania kości
Zdjęcia szkieletu: czaszki, kręgosłupa, kończyn oraz zębów należą do najczęściej wykonywanych. Rutynowo wykonuje się zdjęcia kostne w dwóch prostopadłych do siebie płaszczyznach: przednio-tylnej i bocznej. Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania. Jedynie przed badaniem kręgosłupa lędźwiowego u osób ze skłonnością do gromadzenia się gazów w jelitach zaleca się dietę lekko strawną.

Badania narządów klatki piersiowej
Polega na wykonaniu zdjęcia klatki piersiowej w głębokim wdechu, w rzucie tylno-przednim. Jeśli badanie ma na celu ocenę sylwetki serca, wykonuje się zdjęcie w dwóch projektach: tylno-przedniej i bocznej, po doustnym podaniu środka kontrastowego w celu uwidocznienia przełyku, który sąsiaduje z tylna powierzchnią serca. W szczególnych przypadkach wykonuje się zdjęcie narządów klatki piersiowej w fazie głębokiego wdechu i wydechu.
Więcej informacji www.diagnostyka.med.pl
Not. Edward Ozga Michalski
linki sponsorowane, reklamy
Przychodnia.pl, jest nazwą zastrzeżoną (C) 1999. Informacje zawarte na naszych stronach WWW mają charakter dydaktyczno - poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do zaniechania kontaktu z lekarzami w celu badania, leczenia czy konsultacji. Jakkolwiek zespół redakcyjny dokłada wszelkich starań, aby informacje tu zawarte były rzetelne i pochodziły z wiarygodnych źródeł, nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich stosowanie w praktyce.