Pierwsza Polska Przychodnia Internetowa
Grzegorza, Salomei Sobota 17. Listopada 2018r
Leki związane z chorobą
linki sponsorowane, reklamy
Alergia - co to za choroba?
U alergików układ odpornościowy z nieznanych dokładnie powodów “myli” niewinne pyłki kwiatowe, cząstki pokarmu i inne zwykle neutralne dla zdrowia substancje z groźnymi zarazkami czy pasożytami. Mobilizuje to komórki odpornościowe do walki z pozornym, lecz masowo napływającym “agresorem”. Wytwarzane są specjalne przeciwciała znaczące obecność alergenów, tzw.immoglobuliny IgE. Dzięki temu kolejny kontakt z uczulającym pyłkiem, odchodami roztoczy, sierścią zwierzęcia, itp. jest natychmiast rozpoznawalny i wywołuje reakcję gotowych przeciwciał. Gwałtownej akcji obronnej towarzyszy wydzielanie się histaminy, jak też innych mediatorów zapalenia - leukotrienów, prostaglandyn, kinin - wywołujących dotkliwe objawy alergii.
Normalnie układ odpornościowy człowieka jest dobrze przygotowany do tego,
aby szybko usunąć obce cząsteczki, jakie wnikną do organizmu. Wchłaniają je i “trawią” komórki żerne, rozszarpują na strzępki enzymy układu dopełniacza. Gdy tylko obrona immunologiczna pokona intruza powraca stan zdrowia. U części ludzi ten na ogół niezawodny mechanizm reaguje odwrotnie. Pozornie niegroźna substancja - pyłek roślinny, czy cząstka pokarmu (białko mleka, czekolada, itp.) zostaje uznana za wroga i zwalczana tak agresywnie, że cierpi na tym nasz organizm.
Na pytanie, dlaczego tak się dzieje nauka nie potrafi jeszcze odpowiedzieć.
Wiemy tylko, że u cierpiących na alergię dochodzi do wzmożonego wytwarzania specjalnych przeciwciał IgE, służących zwykle do zwalczania ...pasożytów pokarmowych. Pojawienie się tych przeciwciał wyjaśnia mechanizm powstawania choroby.
Podstawą reakcji alergicznej jest bowiem uczulenie.
Powstaje ono wskutek tego, że organizm miał już kiedyś kontakt z danym alergenem i zareagował nadwrażliwie - tak, jakby uczulająca substancja była zagrożeniem dla zdrowia. W związku z tym wytworzył zapas specjalnych przeciwciał IgE rozpoznających błyskawicznie alergen i służących do jego zniszczenia. (Przeciwciała skierowane przeciw zarazkom różnią się nieznacznie swą budową i należą do innej klasy immunoluglobin zwanej IgG ). Od tego momentu, kiedy dany alergen ponownie znajdzie się w uczulonym organizmie - przeciwciała natychmiast go rozpoznają i informują o tym komórki wyspecjalizowane w mobilizowaniu układu odpornościowego do walki z pozornym wrogiem.
Tymi komórkami są komórki tuczne, które w obecności alergenu wydzielają duże ilości histaminy.
Histamina jest bowiem najważniejszym bodźcem mobilizującym układ odpornościowy do walki z alergenami. Substancja ta wywołuje lokalne zaczerwienienie, ocieplenie, nabrzmienie i ból. Ten miejscowy stan zapalny poszerza naczynia krwionośne i przyśpiesza dopływ krwi z innych części ciała, a wraz z nią, tlenu i komórek odpornościowych. Napływają komórki żerne i enzymy obronne układu dopełniacza, itp. Zwiększona pomoc, która zwykle ułatwia obronę przed z infekcją, tym razem jest szkodliwa, gdyż wywołuje długotrwały stan zapalny dający dotkliwe dla zdrowia objawy chorobowe.
Histamina, jak też inne wraz z nią wydzielane mediatory zapalenia działają rozszerzająco na małe naczynia krwionośne, zwiększają ich przepuszczalność, powodując wysięki osocza krwi i obrzęki.
Błona śluzowa nosa drażniona objawami stanu zapalnego reaguje wyciekiem wodnistej wydzieliny z nosa,
swędzeniem i częstym odruchem kichania, tzw. salwami. Towarzyszy temu często niemożność oddychania przez nos, światłowstręt, łzawienie oczu, zaczerwienienie twarzy, a niekiedy obrzęk górnej wargi. Mamy wówczas do czynienia z alergicznym nieżytem nosa lub katarem siennym.
Astmatykowi. histamina zmienia tak właściwości błony komórkowej, że do jej wnętrza dostaje się zbyt dużo jonów wapnia i sodu, co może wywoływać nadmierne skurcze mięśni okrężnych oskrzeli. Utrudnia to oddychanie i jest przyczyną dychawicy (astmy alergicznej).
Uczulona na alergeny pokarmowe błona śluzowa jelita cienkiego reaguje stanem zapalnym wywołującym biegunkę. Mamy wówczas do czynienia z tzw. alergią pokarmową.
Uczulona na dany alergen skóra reaguje silnym rumieniem, swędzeniem lub pokrzywką, którą dobrze znamy z poparzenia się pokrzywą. Mówimy wówczas o atopowym zapaleniu skory.
Ponadto w reakcji alergicznej pojawić się może złe samopoczucie -np. brak koncentracji, uczucie rozbicia, itp objawy- wywoływane m.in. uwalnianiem przez układ nerwowy tzw. neuropeptydów. (mechanizmy alergicznego nieżytu MP-4/00 s 84,85)
Na pytanie - komu grozi alergia - specjaliści odpowiadają,
że niektóre choroby są przekazywane dziedzicznie w postaci tzw. skazy atopowej.. Skaza atopowa, czyli atopia jest wrodzoną skłonnością do zachorowania na alergię. Choć jej dokładny mechanizm nie został jeszcze poznany, to zwiększone wydzielanie przeciwciał IgE w surowicy krwi w reakcji na alergen pozwala na jej rozpoznanie.
Do chorób przekazywanych dziedzicznie zalicza się astmę oskrzelową, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, katar sienny, wyprysk atopowy skóry, niektóre pokrzywki i nadwrażliwość na pokarmy.
W wyniku badań ustalono, że jeżeli w rodzinie nikt nie cierpi na choroby alergiczne, to ryzyko wystąpienia w niej uczulenia wynosi około 12 %. Jeżeli jedno z rodziców jest alergikiem to ryzyko to rośnie do 20 %.u nowo narodzonego dziecka. Gdy dodatkowo choruje na alergię ktoś z rodzeństwa – wzrasta do 32 %. Największe ryzyko, aż 43 %, występuje wówczas, gdy oboje rodzice są alergikami, a jeśli cierpią na taką samą chorobę alergiczną, to ryzyko wystąpienia alergii u dziecka wzrasta do 73 %! Czynnikiem ryzyka jest też wrodzony nadmiar wytwarzanych przeciwciał IgE (spowodowany najprawdopodobniej zaburzeniami w regulacji układu odpornościowego). Inną przyczyną jest zwiększona przepuszczalność błon śluzowych dróg oddechowych i jelit, co ułatwia alergenom przedostawanie się do wnętrza organizmu.
Objawy alergii mogą zmieniać się wraz z wiekiem.
Na przykład w okresie niemowlęcym może występować tzw. wyprysk atopowy na skórze, u tego samego dziecka w wielu 3-4 lat mogą pojawić się napady astmy, a około 10-12 roku życia - katar sienny. Zmienne występowanie tego typu chorób i ich kojarzenie się jest możliwe, gdyż często wywołują je te same alergeny, a mechanizmy powstawania choroby są podobne dla całej grupy.
Wspólna dla alergików alergii jest zależność nasilenia choroby i jej przebiegu od stężenia alergenu w środowisku,
w którym chory przebywa, lub w pokarmach które spożywa. Toteż pierwszym krokiem w leczeniu alergii powinno być zidentyfikowanie alergenów i ich unikanie. Wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub znaczne zmniejszenie jego oddziaływania na organizm powoduje zwykle zmniejszenie nasilenia choroby i zapotrzebowania na leki.
.
lek. med. KRZYSZTOF PIETRASZKIEWICZ
linki sponsorowane, reklamy
Przychodnia.pl, jest nazwą zastrzeżoną (C) 1999. Informacje zawarte na naszych stronach WWW mają charakter dydaktyczno - poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do zaniechania kontaktu z lekarzami w celu badania, leczenia czy konsultacji. Jakkolwiek zespół redakcyjny dokłada wszelkich starań, aby informacje tu zawarte były rzetelne i pochodziły z wiarygodnych źródeł, nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich stosowanie w praktyce.