Przychodnia.pl
Poniedziałek 27. Marca 2017r
Lidii, Ernesta

linki sponsorowane, reklamy

Choroba zaburza sen
Ból oraz liczne choroby dokuczliwie przebiegające pozbawiają nas snu, np. astma, alergia, choroby serca, ostra infekcja oskrzeli, itp. Równie dolegliwe są schorzenia ośrodkowego układu nerwowego które zazwyczaj powodują poważne zakłócenia snu.

Wiele chorób może zaburzać prawidłowy sen pacjenta.
Czasami problem medyczny jest jasny i widoczny od razu, np. bóle stawów lub zerwany mięsień. W innych wypadkach przyczyna bezsenności może nie być jasna.

Choroby a zaburzenia snu
Liczne choroby dokuczliwie przebiegające pozbawiają nas snu, np. astma, alergia, choroby serca, ostra infekcja oskrzeli, itp. Wspomniana astma dając przewlekły kaszel nocny i niepokojące uczucie duszności z pewnością do takich należy. Uczulenia alergiczne powodujące niedrożność nosa lub pieczenie spojówek nie pozwalają spokojnie zasnąć. Dolegliwości, którym towarzyszą bóle w okolicy serca, takie jak choroba wieńcowa lub zapalenie oskrzeli, też dają taki sam niekorzystny efekt. Nawet skądinąd niegroźne zaburzenia trawienne, takie jak zgaga, mogą przeszkadzać w zaśnięciu. Problemy z pęcherzem lub prostatą, powodując konieczność częstego wstawania do toalety, mogą wybudzać pacjenta i płoszyć jego sen. Uderzenia fali gorąca w okresie klimakterium (wary) często nie pozwalają spokojnie spać kobietom. Innym razem bezsenność wywołują działania niepożądane leków na różne choroby.



Układ nerwowy a sen
Schorzenia ośrodkowego układu nerwowego zazwyczaj powodują poważne zakłócenia snu. Stanom zapalnym mózgu towarzyszy zazwyczaj śpiączka, a w początkowym ich okresie występować może w nich również uporczywa bezsenność. Choroba Parkinsona, guzy mózgu, stwardnienie rozsiane, zatrucia metalami ciężkimi, to kolejne somatyczne źródła zaburzeń snu.

Przewlekły ból jako przyczyna zaburzeń snu
O ile w populacji zdrowych dorosłych osób kilkanaście procent skarży się na okresowe zaburzenia snu, to w grupie pacjentów cierpiących na przewlekłe schorzenie z towarzyszącym chronicznym bólem na bezsenność uskarża się do 30% badanych. Zazwyczaj relacjonują one płytki sen, często przerywany i wczesne budzenie się z powodu bólu. Szczególnie dotyczy to osób chorujących na przewlekłe zapalenia stawów i kręgosłupa, choroby nowotworowe, przewlekłe choroby nerek lub przewlekłą obturacyjną chorobę płuc. Niewyspanie jest jednym z najbardziej przykrych następstw przewlekłego bólu. Ono wraz z bólem wpływa w zasadniczy sposób na znaczne obniżenie jakości życia chorego.

Zaburzenia snu z powodu zespołu stresowo-pourazowego
Objawem i zarazem głównym kryterium rozpoznania zespołu stresowo-pourazowego są nawracające koszmarne sny oraz częste śródnocne rozbudzenia, czyli zaburzenia ciągłości snu. Stąd częste skargi na bezsenność są najczęstszymi, jakie zgłaszają pacjenci z tą przypadłością. W czasie badań polisomnograficznych stwierdzano u tych osób podwyższoną aktywność w bioelektryczną w fazie REM oraz podwyższoną aktywność motoryczną śpiących, co przejawia się niekompletnym zwiotczeniem mięśni w czasie snu. Poprawa w zapisach somnogramu towarzyszy zazwyczaj poprawie stanu psychicznego pacjentów . Chociaż około 13 spośród tego typu pacjentów szybko wraca do zdrowia, ale u pozostałych 23 zaburzenie przybiera charakteru przewlekłej dolegliwości. (O społecznej randze tego typu dolegliwości świadczy fakt, że np. w USA około 8% populacji odczuwa różnorodne powikłania chorobowe spowodowane stresem pourazowym. Wydaje się, że zbliżony odsetek tego typu powikłań chorobowych może dotyczyć całej światowej populacji osób dotkniętych urazami powypadkowymi.)

Choroby psychiczne a sen
Charakterystyczną cechą zarówno depresji endogennej jak i manii są zaburzenia snu pod postacią zachwiania jego dobowego rytmu. Owa desynchronizacja pociąga za sobą szereg zakłóceń metabolizmu chorych. Mówiąc o zaburzeniach rytmu snu należy wiedzieć, że chodzi tu nie tylko o rozregulowanie ilości czasu, jaki potrzebuje pacjent do spania. Chodzi również o zmniejszenie się tzw. wskaźnika wydajności snu polegającego, między innymi, na zakłóceniu proporcji między fazami REM, a fazami nieREM.

Depresja a zaburzenia snu
Owe zaburzenia snu wiążą się w depresjach z zaburzeniami regulacyjnymi podwzgórza i układu siatkowatego. Powoduje to wyraźne zaburzeni rytmów biologicznych, a wśród nich rozregulowania rytmu snu i czuwania. Zazwyczaj w depresjach mamy do czynienia ze spłyceniem snu, zmniejszeniem ogólnego czasu spania i „fragmentacją snu”. Pacjenci budzą się wielokrotnie w nocy, a na dodatek budzą się bardzo wcześnie rano. Niekiedy może być to już godzina pierwsza lub druga po północy. Ten rodzaj zaburzenia snu wiąże się zazwyczaj z niepokojem, a nawet agitacją. Inny rodzaj zaburzenia snu występujący w depresjach, to wzmożona senność, przesypianie wielu godzin w nocy i dodatkowo senność w ciągu dnia. Wiąże się to zazwyczaj z apatią i zahamowaniem pacjenta. Zakłócony rytm snu koreluje wyraźnie z innym około-dobowym zaburzeniem rytmu nastroju pacjenta. Depresja najsilniejsza jest rano, po obudzeniu się, a jej nasilenie ustępuje w godzinach wieczornych.

Zespół maniakalny a zaburzenia snu
W zespole maniakalnym będącym niejako przeciwstawieniem depresji również następuje znaczne zakłócenie rytmów biologicznych oraz zaburzenia rytmu snu i czuwania. Przybiera to zazwyczaj postać znacznego zmniejszenia ilości snu nocnego i wczesnego budzenia się pacjenta. Objawy psychopatologiczne zespołu maniakalnego, podobnie jak w depresji, podlegają również wahaniu dobowemu – nasilają się wieczorem i w godzinach porannych. Pacjenci wydają się dysponować niezmiernym zapasem energii, tak jak gdyby nie potrzebowali wcale nocnej regeneracji sił. W czasie manii drobna kobieta – „chucherko” potrafi w ciągu nocy posprzątać całe mieszkanie, pomalować je, wykonać pranie, a rano z nie pomniejszoną energią udać się do pracy zawodowej.

Schizofrenia a zaburzenia snu
Schizofrenia z całą swą trudną psychopatologią może być powodem wszelakich zaburzeń snu pacjentów. Choroba nazywana niekiedy „ataxia intrapsychica” potrafi rozchwiać i „rozczepić” wszystkie ludzkie funkcje psychiczne, w stopniu niespotykanym w innych chorobach psychicznych. Nic dziwnego zatem, że subtelna regulacja snu i czuwania ulega również zakłóceniu. Leczenie psychozy normalizuje sen pacjenta a powrót do prawidłowego rytmu dobowego snu i czuwania świadczy o konsolidacji psychicznej i jest symptomatyczny dla procesu zdrowienia.

 
dr nauk med. Janusz Krzyżowski
Psychiatra
Gabinet prywatny tel. 22 833 18 68
00-774Warszawa, Dolna 4 lok. 15
linki sponsorowane, reklamy

1814
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz



Na Forum
Warzywa to podstawa każdej diety (nie tylko cukrzyków). Mięsa tylko chude np. kurczak. ...tarore     19272

Ja na szczęście też nikogo nie znam kto by chorował na tę chorobę... ...abby     27121

Zgadzam się sport i aktywność bardzo dobrze wpływa na naszą odporność :) ...abby     1626

Ja też uważam, że jak się jest chorym to lepiej poleżeć w łóżku i szybciej wrócić do formy ni&# ...abby     62909

No ja tak samo, kupuje produkty sprawdzone przeze mnie. ...franci4r     19272

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Bezsenność polekowa i wymuszona sytuacją
-Bezsenność u dzieci
-Choroba zaburza sen
-Co ukrywają symbole senne?
-Definicje i przyczyny bezsenności
-Koszmary senne
-Leki nasenne - zasady stosowania
-Marzenia senne, jako wskazówki
-Mózg a neurofizjologia snu
-Psychoterapia zaburzeń snu
-Różne postacie bezsenności
-Samoleczenie bezsenności
-Sny współkierują naszym życiem?
-Stres zaburza sen
-Styl życia a sen
-Zadbajmy o higienę snu
-Zamiast wstępu – ile godzin snu potrzebujemy?
-Zespół bezdechu sennego i niespokojnych nóg
linki sponsorowane, reklamy




Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.