Przychodnia.pl
Piątek 31. Marca 2017r
Balbiny,Jana
linki sponsorowane, reklamy

Lodówkowa bakteria – listeria monocytogenes
Listeria monocytogenes potrafi namnażać się w temperaturze „lodówkowej” tj. od –0.4° C, i zakażać warzywa takie jak: sałata, szpinak, kapusta, kalafior, seler, brokuły, surówki, sałatki warzywne, itp.
Liczba zatruć na tę bakterię, czyli na tzw. listeriozę stale rośnie. W 2002 roku zarejestrowano w Polsce oficjalnie 860 zatruć, zaś już w 2006 r. dwa razy więcej – 1698. [1]

Występuje w środowisku naturalnym człowieka
Listeria jest bakterią rozpowszechnioną w środowisku naturalnym. Często mamy z nią kontakt kąpiąc się w wodzie rzecznej, glinianek i innych podobnych akwenów, jak też napotykamy się na bakterię w glebie, w gnijących roślinach, w ściekach, itp. Pracownicy zakładów spożywczych i kucharze natkną się na Listeria monocytogenes w przewodzie pokarmowym wielu gatunków zwierząt. Rolnicy spotkają ją w odchodach zwierząt domowych, zaś myśliwi w odchodach zwierząt dzikich. Z tego względu bakteria jest trudna do eliminacji z otoczenia człowieka, Tym bardziej, że jest odporna na złe warunki środowiskowe, w tym na niską temperaturę. Stąd często zasiedla ludzkie jelita. Czyni to zwykle bezobjawowo, czyli początkowo nie przysparza kłopotów zdrowotnych, dopóki nie zakazi żywności przeznaczonej do spożycia i się w niej nie namnoży. Najbardziej narażone na nosicielstwo Listeria monocytogenes są kobiety w ciąży, małe dzieci, osoby starsze, osoby z pierwotnymi i wtórnymi niedoborami odporności, szczególnie po przeszczepach, Obecnie uważa się, że 5–10% ludzi jest bezobjawowymi nosicielami tych bakterii w przewodzie pokarmowym lub w pochwie [2].

Portret bytności domowej bakterii Listeria monocytogenes
Listeria monocytogenes to bakteria rozwijającą się już w temperaturze „lodówkowej” tj. od –0.4° C, co czyni ją niebezpieczną dla zgromadzonej tam żywności. Ponieważ ginie dopiero w 50° C, toteż jest odporna na krótkotrwałą pasteryzację i mrożenie, jak również na podprogowe dawki popularnych konserwantów i środków myjących. Stąd szczególnie narażonymi na zanieczyszczenie tymi bakteriami są świeże warzywa takie jak: sałata, szpinak, kapusta, kalafior, seler, brokuł oraz wszelkie surówki i sałatki warzywne nawet te krótkotrwale pasteryzowane i pakowane w zmodyfikowanej atmosferze. Dodajmy, że jest „ wszystkolubna” – lubi kolonizować zarówno pokarmy lekko kwaśne, jak i słodko zasadowe (o pH 4.4–9.4; z optimum 7.0). Ponadto wszędobylska – namnaża się w obecności dostępu tlenu atmosferycznego, jak i w warunkach beztlenowych, czyli np. w konserwach. [2].

Kiedy bakteria jest zagrożeniem dla zdrowia?
Zaczyna zagrażać zdrowiu, gdy znajdzie odpowiednią pożywkę i zaczyna się intensywnie namnażać w pokarmach. Dawka toksyczna takiego zakażonego pokarmu to porcja aplikująca około 1000 komórek bakterii w naszym przewodzie pokarmowym.

Jakie są objawy zakażenia pałeczką Listeria monocytogenes?
U osób dorosłych pierwsze objawy zakażenia drogą pokarmową występują po 24–48 godzin od spożycia zakażonej żywności. Do najczęstszych objawów należą: bóle stawów, bóle głowy, gorączka, kaszel, umiarkowana biegunka, wymioty, czasowa utrata przytomności, inne objawy żołądkowe oraz senność. W krańcowych przypadkach osób bardzo osłabionych z upośledzonym układem odpornościowych może dość do tzw. uogólnionego zakażenia, czyli bakteriemii, której przewlekły stan może doprowadzić do zaburzeń funkcjonowania kolejnych kluczowych narządów, a w konsekwencji do zgonu [2].

Szczególnie zagrożone zakażeniem Listeria monocytogenes są takie narządy jak:
– ośrodkowy układu nerwowy, którego zakażenie przyczynia się do zejścia śmiertelnego u co drugiej osoby!
– wątroba – zakażenie w następstwie posocznicy; dotyczy to głównie osób z cukrzycą, marskością wątroby, chorobą alkoholową, jak również towarzyszy przeszczepom wątroby;
– wsierdzie – zakażenia często u pacjentów ze sztuczną zastawką;
– spojówki oka – na listeriozowe zapalenie narażeni są pracownicy laboratoriów bakteriologicznych;
– zapalenie otrzewnej – zagraża chorym poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej;
– zapalenie stawów – zagraża osobom z protezą stawu biodrowego i kolanowego [2].

Uwaga na zakażenia kobiet ciężarnych!
Zakażenia Listeria monocytogenes występują u ciężarnych zdecydowanie częściej niż w pozostałej części populacji, stanowiąc ok. 27% wszystkich zakażeń. Do głównych objawów zakażenia zalicza się bakteriemię, która często po porodzie ustępuje samoistnie. U matki choroba maskuje się jako grypopodobna infekcja lub zapalenie dróg moczowych. Niekiedy zdarzają się przypadki zakażeń bezobjawowych, które jednak aż w 90% przypadków mogą prowadzić do śmierci lub ciężkiego uszkodzenia płodu. Generalnie wszelkie zakażenia tą bakterią stwarzają ogromne ryzyko dla nienarodzonego dziecka.

Zabójcze dla płodu pałeczki
Chorobotwórcze dawki bakterii Listeria monocytogenes rozprzestrzeniając się wraz z krwią w organizmie matki docierają również przez barierę łożyska do płodu. Stąd bakteriemia wywołana obecnością tego drobnoustroju w krwi obwodowej u matki może prowadzić do wczesnego zakażenia płodu w każdym trymestrze ciąży.
– Zakażenie w I i II trymestrze – skutkuje najczęściej przedwczesnym porodem płodu uszkodzonego (z objawami posocznicy, ciężkiego zapalenia płuc z niewydolnością oddechową i objawami uszkodzenia centralnego układu nerwowego, a także charakterystycznymi zmianami skórnymi w postaci pęcherzyków, rumieni i wybroczyn),
– Zakażenie w III trymestrze – powoduje tzw. wrodzoną listeriozę noworodka. W tym przypadku płód może też zakazić się podczas akcji porodowej, na skutek bezpośredniego kontaktu z pałeczkami znajdującymi się w pochwie kobiety rodzącej lub później zostaje zakażony przez matkę będącą bezobjawowym nosicielem pałeczek (pałeczki Listeria mogą bytować w drogach rodnych przez pewien czas po zakażeniu), noworodek zostaje zakażony także przez środowisko [2].

Rozpoznanie zatrucia pałeczkami Listeria monocytogenes
Listeriozę, czyli zakażenie jej pałeczkami krwi lub stolca, dróg moczowych, czy pochwy rozpoznaje się dwojako: na podstawie objawów klinicznych oraz badań diagnostycznych (bakteriologicznych oraz serologicznych), które wykazują obecność bakterii we krwi, płynie mózgowo-rdzeniowym, w wydzielinie z pochwy, stolcu, czy smółce u noworodków. Pobieranie próbki do badania w diagnozie laboratoryjnej nie wymaga stosowania specjalnych metod. Pobrany materiał biologiczny od osoby podejrzewanej o zakażenie zostaje przeniesiony na odpowiednie podłoże stanowiące pożywkę dla bakterii Listeria monocytogenes. Ich widoczny wzrost zaobserwowany pod mikroskopem jest dowodem Listeriozy.

Leczenie
Podstawową metodą leczenia Listeriozy jest antybiotykoterapia. Najczęściej stosowane antybiotyki to ampicylina i amok­sycyklina. U pacjentów uczulonych na penicylinę stosuje się w leczeniu sulfametaksazol. W niektórych przypadkach Listerii stosowana bywa również wankomycyna. Inne an­tybiotyki stosowane w leczeniu to erytromycyna (zalecana kobietom w ciąży), meropenem, linezolid, rifampin. [2].

Na koniec uwaga higieniczna! Bakteria zakaża pokarmy w lodówkach!
Listeria monocytogenes może być postrachem osób dbających o higienę kuchni, gdyż rozwija się również w temperaturze panującej w lodówce. Jak też dlatego, że upodobała sobie mleko, sery, lody, surowe warzywa, kiełbasę, drób, mięso, ryby – a więc większość produktów wrażliwych na temperaturę, które przechowujemy w lodówce.

Piśmiennictwo
  1. Występowanie chorób odzwierzęcych i ich czynników etiologicznych w 2006 r. w świetle raportu Europejskiego Urzędu do spraw Bezpieczeństwa Żywności- Autor Jacek Osek z Zakładu Higieny Żywności Pochodzenia Zwierzęcego, Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego w Puławach, http://agro.icm.edu.pl/agro/element/bwmeta1.element.agro-eb0ba574-adb1-4e53-8f9a-cc9f536f3833/c/ZW-2014-06-01.pdf
  2. Listeria monocytogenes jako problem zdrowia publicznego; Autorzy Anna Jurkiewicz1, Weronika Oleszczak‑Momot2 z 1 Instytut Medycyny Wsi w Lublinie oraz z 2 Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Zamościu Jurkiewicz A, Oleszczak‑Momot - Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu, 2015, Tom 21, Nr 1, 29–32 -PRACA POGLĄDOWA www.monz.pl
  3. G. Virella – Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wydanie I polskie pod redakcją Piotra B. Heczko. Wyd. Medyczne Urban&Partner, Wrocław 2000
  4. Podstawy mikrobiologii lekarskiej Mazia L. Zaremba, Jerzy Borowski, Wydawnictwa Lekarskie PZWL


 
oprac. mgr Edward Ozga Michalski
linki sponsorowane, reklamy

104
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz



Na Forum
to jest trudna choroba do leczenia ...konrad192     16323

Mój tata, całe życie nie palił i nie pił. Przy ostatnim skoku ciśnienia wyryliśmy tętniaka aorty. Warto pilnow ...kierowcauta     14174

Pewnie żona była na klawipresurze, też kiedyś tam dotarłem. U mnie za bole głowy...nie uwierzycie, ale odpowiadał z ...kierowcauta     48846

Moja żona miała ostre bóle głowy. Zaczęliśmy od wizyt u neurologów itp. Spróbowaliśmy też masaż ...maniakierowania     48846

Witam wszystkich. Jestem szczęśliwym tatą dwójki wspaniałych dzieci. Ostatnio po sobotnim sprzątaniu u starszego syna na ...maniakierowania     55

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Bakterie probiotyczne i probiotyki w profilaktyce zaparcia
-Bóle brzucha w zespole jelita drażliwego
-Biegunki w zespole jelita drażliwego
-Clostridium perfringens wywołuje biegunki i zakażenia ran
-Czerwonka choroba brudnych rąk
-Czy już mamy zaparcie?
-Gronkowiec lubi lody i kremówki
-Jak działa zdrowe jelito grube?
-Leczenie zaparcia dietą
-Leczenie zespołu jelita drażliwego
-Leki psychotropowe w terapii zespołu jelita drażliwego
-Lodówkowa bakteria – listeria monocytogenes
-Nadwrażliwość trzewna a zespół jelita drażliwego
-Niebezpieczna pałeczka okrężnicy - Escherichia coli
-Objawy zespołu jelita drażliwego
-Okoliczności mające wpływ na leczenie zespołu jelita drażliwego
-Przyczyny zaparć
-Rozpoznanie zespołu jelita drażliwego
-Salmonella enteritidis ukrywa się w jajkach
-Zabójcza botulina, czyli jad kiełbasiany
-Zakażenie pokarmowe bakterią Campylobacter
-Zaparcia w zespole jelita drażliwego
-Zaparcie z niedoboru błonnika
-Zaparcie z odwodnienia stolca
-Zasady dietetyczne w zespole jelita drażliwego
-Zwiastuny choroby
linki sponsorowane, reklamy

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.