Przychodnia.pl
Poniedziałek 29. Maja 2017r
Magdaleny, Teodozji
linki sponsorowane, reklamy

Gronkowiec lubi lody i kremówki
Do zatrucia pokarmu tą niebezpieczną bakterią wystarcza jedna milionowa część grama enterotoksyny (1 mikrogram). Wystarczy więc tylko raz liznąć loda z wytwórni, która nie zadbała o higienę i można poważnie się zatruć toksyną gronkowca złocistego.

Wszędobylska bakteria
Gronkowce totalnie kolonizują środowisko w których przebywa człowiek, włącznie z nim. Egzystują w powietrzu, w kurzu, w ściekach, w wodzie, w mleku, w mięsie i w innych produktach spożywczych. Co więcej – stałymi nosicielami gronkowców są zarówno ludzie, jak i zwierzęta! Większość gronkowców preferuje temperaturę ok. 37 °C – stąd ciepłolubne szczepy stale rezydują w nosie i gardle, jak też na włosach i na skórze zdrowych osobników. Ich obecność w tych miejscach zwykle nie powoduje objawów chorobowych, dopóki nie dostaną się do pożywnej odżywki, w której zaczynają się szybko namnażać, w tym do ludzkiej krwi. W przypadku mało toksycznych szczepów mogą to być nie wymagających leczenia powierzchniowe schorzenia skóry lub błon śluzowych. Jeśli jednak wskutek rany lub skaleczenia bakterie takie dostaną się do krwi lub też ich toksyny zostaną wchłonięte z pokarmem – skutkiem mogą być groźne dla zdrowia objawy chorobowe. Jednym z największych zagrożeń dla zdrowia jest natrafienie przez gronkowca na słodką i wysokobiałkową odżywkę – np. na słodzony koncentrat białka mleka do produkcji lodów, cukierków typu krówka, czy do mleka w proszku w którym jest też bardzo dużo naturalnego cukru mlecznego – laktozy. W takich odżywkach gronkowiec błyskawicznie się rozwija, a niektóre z jego zjadliwych szczepów wytwarzają silnie trującą toksynę. Spożycie takiego zakażonego toksynami gronkowca złocistego produktu może spowodować powikłania narządowe lub ogólnoustrojowe zagrażające życiu.

Szczególnie niebezpieczny gronkowiec złocisty (łac. Staphylococcus aureus)
Ta bakteria zwykle bezobjawowo rezyduje w jamie nosowo-gardłowej oraz na skórze ludzi i zwierząt. Podkreślmy, że jej nosicielstwo występuje szczególnie często pośród personelu szpitalnego, co zagraża zakażeniami wewnątrzszpitalnymi. Gronkowiec złocisty to szczep najbardziej chorobotwórczy, ze względu na silnie trującą toksynę, jaką wytwarza – tzw. enterotoksynę. Enterotoksyna gronkowca jest tak wysoce odporna na działanie temperatury, że nie zniszczy jej nawet gotowanie przez 30 minut! Co więcej toksyna taka silnie koncentruje się w zakażonym produkcie spożywczym. Dodajmy, że dla zatrucia pokarmu wystarcza jedna milionowa część grama enterotoksyny (1 mikrogram). Wystarczy raz liznąć loda z wytwórni, która nie zadbała o higienę i można poważnie się zatruć toksyną gronkowca złocistego. Zatrucia gronkowcem złocistym mają krótki okres inkubacji - średnio 2h.

Dla człowieka najgroźniejsze są następujące szczepy gronkowca:
  • gronkowiec złocisty (rozkłada koagulazę i wytwarza toksyny i hemolizyny)
  • gronkowiec koagoulazo-dodatni (będący przyczyną zakażeń szpitalnych przez kaniule i cewniki, a także przez wszczepione protezy)
  • gronkowiec saprofityczny ( w zakażeniach dróg moczowych)


Miejsca w których kolonizuje się gronkowiec złocisty:
  • na błonie śluzowej nosa i gardła
  • w pochwie u kobiet
  • na odzieży i na ciele personelu szpitala
  • na instrumentach i urządzeniach szpitalnych używanych wielokrotnie bez wyjaławiania
  • na ciele chorych przyjmujących stale iniekcje dożylne i na urządzeniach iniekcyjnych


Zakażenie gronkowcem może prowadzić do: wymiotów, biegunki, spadku ciśnienia krwi, wstrząsu, a nawet do śmierci.
Gronkowce nie wytwarzające przetrwalników, łatwo giną przy ogrzewaniu. Natomiast enterotoksyna Staphylococcus aureus, odporna na ogrzewanie, może nie zostać rozłożona nie tylko w czasie gotowania, ale nawet pieczenia produktów uprzednio zakażonych. Przyczyną zatruć gronkowcowych mogą być różne produkty spożywcze takie jak: wędliny, potrawy mięsne, sałatki, ciastka, mleko i przetwory mleczne, kremy, chałwy, lody. Te ostatnie są dość częstą przyczyną zatruć wtedy, gdy mieszanka przeznaczona do zamrożenia nie została natychmiast schłodzona po pasteryzacji lub gdy rozmrożone lody zostały powtórnie zamrożone. Enterotoksyna obecna w produkcie spożywczym nie zmienia zwykle smaku ani zapachu tego produktu. Nie powoduje także bombażu konserw, ponieważ gronkowce nie wytwarzają gazu.

Wykrywanie gronkowca złocistego Gronkowce mogą być koagulazo-ujemne i koagulazo-dodatnie.

Słodka pułapka z lodów i kremówek
Źródłem skażenia żywności jest najczęściej pracownik wytwórstwa spożywczego oraz sprzęt i powierzchnie produkcyjne do wytwarzania żywności. Tą drogą pożywką dla gronkowca złocistego staja się popularne pokarmy: lody, ciastka z kremem i budyniem, jajka i sałatki garmażeryjne. Ponadto: mleko i nabiał, mięso i przetwory mięsne („tatar”, kotlety mielone), wędliny (np. kaszanki, salceson), drób oraz przetwory z ryb.

Toksyczna i prawie niezniszczalna enterotoksyna gronkowca
Nie tylko gronkowiec złocisty, ale i inne gronkowce mogą być wysoce toksyczne, zwłaszcza jeśli się namnożą w pożywce z pokarmu czekającego na spożycie i wytworzą w niej wiele trujących toksyn. Wyprodukują wówczas w odżywce silnie trujące enzymy proteolityczne i toksyny. Np. wspomniana już enterotoksyna gronkowcowa wywołuje ciężkie zatrucia pokarmowe, zaś tzw. toksyna wstrząsu toksycznego wchłonięta w krytycznej ilości może skutkować śmiercią. Zjadliwość toksyczna tych gronkowców określana jest jako tzw. wirulencja.

Objawy zatrucia gronkowcem
Zatrucie występuje szybko po spożyciu zakażonego pokarmu (1–6 godzin). Początkowo pojawiają się intensywne wymioty, bóle nadbrzusza i biegunka. Temperatura jest tylko nieznacznie podwyższona, może być też obniżona. Zatrucie szczepami gronkowca może spowodować zapaść i zagrożenie zgonem.

Jakiego leczenia można się spodziewać?
W sytuacjach ostrych zakażeń z silnym odczynem zapalnym i zagrożeniem życia, konieczna jest hospitalizacja. Chory może otrzymać pomoc w postaci leku przeciwbakteryjnego, jakim są penicyliny półsyntetyczne lub cefalosporyny.

Środki ostrożności jakie powinno się stosować wobec pokarmów stanowiących pożywkę dla gronkowców:
  • Wędliny o krótkiej trwałości kupujmy świeże i starajmy się spożyć jak najszybciej.
  • Mięso, wędliny, warzywa i owoce, które łatwo się psują, przechowujmy w lodówce osobno.
  • Nie spożywajmy potraw nie dopieczonych czy nie dogotowanych. Ogrzewajmy je bardzo dokładnie.
  • Nie wolno ponownie zamrażać białkowych produktów. Np. mięso i drób rozmrażamy tuż przed przygotowaniem potrawy.
  • Przechowywanie łatwo psujących się białkowych i słodkich produktów w temperaturze 30–45°C sprzyja mnożeniu się drobnoustrojów.


Uwaga – na zakażenia wieloopornymi gronkowcami
Narastające niebezpieczeństwo stanowią tzw. wielooporne gronkowce pochodzące ze środowiska szpitalnego (tzw. MRSA, MRSE), które są często wrażliwe tylko na jedną grupę leków. To bardzo niebezpieczne bakterie powstałe w reakcji drobnoustrojów na nadużywanie w medycynie, weterynarii i rolnictwie antybiotyków. Stają się niestety stopniowo oporne na coraz to kolejne generacje nowych antybiotyków.

Gronkowiec nie zawsze groźny?
Gronkowiec staje się wysoce niebezpieczny dla zdrowia, gdy intensywnie namnaża się w wymienionych wyżej pokarmach i produkuje w nich wysoce toksyczną enterotoksynę. Pamiętajmy, że gronkowce (z łac. Staphylococcus) są bakteriami bardzo rozpowszechnionymi w przyrodzie. Żyją w otoczeniu człowieka od tysiącleci, dlatego zarówno człowiek jak i gronkowce często -zwłaszcza jeśli jest ich „na lekarstwo” – pokojowo koegzystują. Znamy i ich obecnie ponad 40 gatunków. Dla przykładu Staphylococcus ureus, czyli gronkowiec złocisty, którego bardzo się boimy w lodach, u ok. 60 proc. populacji występuje w niewielkich ilościach w przedsionku nosowym i na błonach śluzowych górnych dróg oddechowych. Niektóre gatunki innego gronkowca, na przykład Staphylococcus epidermidis współdziałając z innymi zaprzyjaźnionymi bakteriami dbają o higienę skóry zapewniając razem utrzymanie właściwego kwaśnego pH, które jest zabójcze dla patogenów – np. grzybków i drożdżaków powodujących grzybicę.

W pewnych sytuacjach gronkowce żyjące w symbiozie mogą stać się niezwykle szkodliwe dla organizmu ludzkiego.
Uwarunkowania symbiozy to:
  • higiena osobista (zarówno jej brak jak i nadmiar),
  • stan skóry (oparzenia lub urazy),
  • stan układu odpornościowego błon śluzowych (owrzodzenia, zmiany alergiczne),
  • odporność komórkowa i humoralna (jej zaburzenia występują m.in. u palaczy i alkoholików),
  • stan metaboliczny organizmu (cukrzyca na przykład może zaburzać skład łoju skórnego i ułatwić rozwój zakażeń),
  • dobre krążenie w naczyniach obwodowych (u osób z zaburzeniami krążenia występują zmiany troficzne, które szybko ulegają zakażeniu).


Piśmiennictwo
  1. G. Virella – Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wydanie I polskie pod redakcją Piotra B. Heczko. Wyd. Medyczne Urban&Partner, Wrocław 2000
  2. Podstawy mikrobiologii lekarskiej Mazia L. Zaremba, Jerzy Borowski, Wydawnictwa Lekarskie PZWL
  3. Biochemia Harpera , Wydawnictwa Lekarskie PZWL, 2004
  4. Portal WOJEWÓDZKIEJ STACJI SANITARNO-EPIDEMIOLOGICZNA W KRAKOWIE 31-202 Kraków, ul. Prądnicka 76 - http://www.wsse.krakow.


 
oprac. mgr Edward Ozga Michalski
linki sponsorowane, reklamy

328
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz



Na Forum
Racja ważne jest to aby lekarz był dobry, a nie taki któremu zależy wyłącznie na pieniądzach. na pewno taka terapia ...ania.kot     15630

No proszę nie wiedziałam że te jagody mają takie cudowne działanie, muzę zacząć je jeść. ...ania.kot     42715

Ostatnio właśnie tak leczę przeziębienie że wyleguję się w łóżku , robię inhalację, pij ...ania.kot     82175

Ja miałam na początku ciąży delikatnie podniesiony poziom cukru we krwi, jutro idę na kolejne badania i zobaczymy czy się ...ania.kot     10962

Moje włosy kiedyś były bardzo zniszczone i rozdwojone, dziś są w lepszej kondycji ale nadal strasznie się puszą i j ...ania.kot     57939

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Bakterie probiotyczne i probiotyki w profilaktyce zaparcia
-Bóle brzucha w zespole jelita drażliwego
-Biegunki w zespole jelita drażliwego
-Clostridium perfringens wywołuje biegunki i zakażenia ran
-Czerwonka choroba brudnych rąk
-Czy już mamy zaparcie?
-Gronkowiec lubi lody i kremówki
-Jak działa zdrowe jelito grube?
-Leczenie zaparcia dietą
-Leczenie zespołu jelita drażliwego
-Leki psychotropowe w terapii zespołu jelita drażliwego
-Lodówkowa bakteria – listeria monocytogenes
-Nadwrażliwość trzewna a zespół jelita drażliwego
-Niebezpieczna pałeczka okrężnicy - Escherichia coli
-Objawy zespołu jelita drażliwego
-Okoliczności mające wpływ na leczenie zespołu jelita drażliwego
-Przyczyny zaparć
-Rozpoznanie zespołu jelita drażliwego
-Salmonella enteritidis ukrywa się w jajkach
-Zabójcza botulina, czyli jad kiełbasiany
-Zakażenie pokarmowe bakterią Campylobacter
-Zaparcia w zespole jelita drażliwego
-Zaparcie z niedoboru błonnika
-Zaparcie z odwodnienia stolca
-Zasady dietetyczne w zespole jelita drażliwego
-Zwiastuny choroby
linki sponsorowane, reklamy

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.