Przychodnia.pl
Piątek 28. Lipca 2017r
Wiktora, Innocentego
linki sponsorowane, reklamy

Salmonella enteritidis ukrywa się w jajkach
Początek objawów zatrucia bakterią, czyli salmonellozy jest nagły – pojawia się wodnista biegunka powodująca kilkanaście wypróżnień na dobę. Towarzyszą temu bóle brzucha, mdłości i wymioty.

Co pewien czas dowiadujemy się,
że krajowy lekarz weterynarii nakazał wycofanie z obrotu wszystkich partii jaj konsumpcyjnych oznakowanych np. numerami 3PL30221321 i 3PL30221304, bowiem wykryto w nich chorobotwórcze bakterie Salmonella enteritidis. Takie komunikaty są częstsze latem, ale nie brak ich w innych porach roku. Jak dużym zagrożeniem dla zdrowia są te bakterie świadczy to, że bez względu na koszty zakażone nimi produkty spożywcze są utylizowane.

Salmonella to cała grupa zakaźnych bakterii
Najgroźniejsze z tej grupy bakterii z nich to: Salmonella typhi, wywołująca dur brzuszny (tyfus) i Salmonella paratyphi powodujący dury rzekome. Pozostałe serotypy wywołują zapalenie jelita. Nas na szczególnie zajmuje Salmonella enteritidis (Salmonella enterica) zwana j pałeczką paraduru. Stosunkowo często wywołuje ona niebezpieczne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, które mogą doprowadzić nawet do zakażenia narządów wewnętrznych i do chorób stawów.

Zwierzęcy matecznik bakterii Salmonelli enteritidis
Podstawowym matecznikiem Salmonelli enteritidis są przewody pokarmowe drobiu, skąd w naturalny sposób bakteria kolonizuje jaja i kurze mięso. Nic, więc dziwnego, że przemysłowa hodowla drobiu i przetwórstwo żywności przyczyniły się w ostatnich latach do wzrostu zachorowań na salmonellozy na całym świecie. Ale to nie jedyny rezerwuar zakażeń. Uzupełniają go przewody pokarmowe i odchody gryzoni domowych – najczęściej myszy i szczurów, które infekują swym kałem żywność znajdującą się w ich zasięgu. Trzecim kluczowy źródłem rozsiewu zakażeń Salmonellą jest kontakt drogą brudnych rąk z kałem ludzi chorych i w konsekwencji okresowych nosicieli tej bakterii.

Salmonella lubi zakażać żywność
Poprzez brak higieny i niewłaściwe postępowanie z zakażonymi produktami bakteria może przenosić się z nich i infekować inne produkty spożywcze, jak też sprzet kuchenny, czy produkcyjny w zakładzie spożywczym oraz inne akcesoria. Stąd rozsiewnikiem bakterii Salmonella enteritidis są nie tylko kurze jaja i mięso, ale też zainfekowane przez ludzi mleko i inne produkty spożywcze stanowiące dla tych bakterii pożywkę. Dodajmy, że bakterię uśmierca dopiero temperatura powyżej 70 stopni Celsjusza, a w namnażaniu się nie przeszkadza jej temperatura lodówki. Stąd bakterie wykrywane są w wielu produktach na bazie surowych jaj – tj. majonezy, kremy, lody, oraz w rozdrobnionych przetworach mięsnych: tatar, pasty rybne, galaretki, pasztety, pierogi. Ponadto można je znaleźć w niehigienicznie produkowanych twarogach, serach twardych, miękkich i topionych, a nawet w sokach owocowych. Zakażona tymi bakteriami żywność początkowo niczym się nie różni od zdrowej. Uwaga! Do zakażenia naszego układu trawiennego tym drobnoustrojem wystarczy tylko ok. 20 bakterii Salmonella.

Zakażone produkty z kolei konsumują ludzie stając się nosicielami bakterii i zakażeń.

Co jeszcze wiemy o upodobaniach bakterii Salmonella enteritidis? [2,3].
Należą do bakterii względnie wewnątrzkomórkowych – czyli najchętniej rezydują się w komórkach zarażonego organizmu, w tym człowieka. Z licznego rodzaju bakterii Salmonella to serotyp – Salmonella enteritidis (Salmonella enterica) jest odpowiedzialny za większość zatruć pokarmowych. Te drobnoustroje zakażają głównie mięso i jego przetwory, jaja i ich przetwory oraz ryby. W sprzyjających warunkach (ciepło, wilgoć, obecność białka) te bakterie mogą żyć i namnażać się poza organizmem żywym przez kilka miesięcy. Najchętniej namnażają się w warunkach tlenowych, ale mogą też się obyć bez tlenu. Mają kształt pałeczek, zwykle są zaopatrzone w rzęski ułatwiające zakażanie. [2,3,4]

Niebezpieczne zatrucie pokarmowe Salmonellą enteritidis [1,2,3,4]
Objawy zatrucia pałeczką Salmonella enteritidis występują najczęściej w 8–48 godzin po spożyciu zakażonego nimi pokarmu. Początek tych objawów, czyli salmonellozy jest nagły. Manifestuje się ostrym stanem zapalnym jelita wywołującym wodnistą biegunką powodującą nawet do kilkunastu wypróżnień na dobę, co skutkuje groźnym odwodnieniem. Towarzyszą temu bóle brzucha, mdłości i wymioty. Stolce są płynne lub półpłynne, z domieszką śluzu, ropy, a niekiedy nawet krwi. Zaburzeniom pokarmowym może towarzyszyć też może towarzyszyć wysoka gorączka (do 39°C), ból głowy, czasem dreszcze i bóle stawowo-mięśniowe, a w konsekwencji coraz gorsze samopoczucie. Dotyczy to szczególnie dzieci, które w krótkim czasie mogą się ciężko odwadniać a to zagraża ich życiu.

Burzliwe objawy salmonellozy ustępują po 2–4 dniach.
Wyzdrowienie – w lżejszych przypadkach – następuje dopiero po 7 dniach. Dodajmy, że objawy choroby ustępują zwykle samoistnie i, na ogół bez powikłań. Jednak ozdrowieńcy jeszcze przez kilka tygodni lub miesięcy zakażają otoczenie wydalając zakaźne pałeczki Salmonelli z kałem. Dodajmy, że o jednoznacznym rozpoznaniu salmonellozy, czyli odróżnieniu tej bakterii od innych powodujących podobne objawy i biegunki decyduje dodatni wynik posiewu z krwi i stolca.

Co powoduje powyższe objawy zatrucia pokarmowego? [2,3,4]
Mechanizm zatrucia pokarmowego bakteriami rodzaju Salmonella polega na: A) Wydzielaniu do zakażonych tkanek jelita zjadliwych antygenów, z których np. antygen rzęskowy O jest silną endotoksyną. Przypomnijmy, że endotoksyny wywołują: stan zapalny, czyli gorączkę, zaburzenia metabolizmu cukrów, tłuszczów i białek, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia naczynioruchowe i podrażnienia skóry oraz ogólne obniżenie odporności na infekujące jelita zarazki
B) Wytwarzaniu tzw. inwazyn bakteryjnych – białek ułatwiających wnikanie bakterii salmonella do komórek nabłonkowych jelita i ich niszczenie. Zawierają one np. enzymy osłaniające przed reakcją odpornościową niszczącą salmonellę. Inwazynami są tzw. proteazy, lipazy, hialuronidaza, itp.

Leczenie [1,2,3]
Wbrew obiegowym opiniom zatrucie pokarmowe pałeczką Salmonella nie zawsze wymaga stosowania antybiotyków. Leczenie antybiotykami należy jednak rozważyć u niemowląt, w przypadku uogólnienia się zakażenia na cały organizm, oraz u dzieci i dorosłych z obniżoną odpornością (po przeszczepach, w podeszłym wieku, itp.) . Zagrażają im bowiem powikłania w postaci ciężkich zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, czy zagrażającej bezpośrednio życiu posocznicy (sepsy). Stąd najciężej chorzy wymagają leczenia szpitalnego.
Jeśli chory nie ma obniżonej odporności i nie przechodzi salmonellozy z wysoką gorączką i wysoką intensywnością biegunek to leczenie salmonellozy powinno obyć się bez antybiotyków i obejmować:
- nawadnianie i uzupełnianie elektrolitów,
- podawanie środków rozkurczowych,
- a w przypadku uporczywej biegunki dodatkowo środków zapierających.
Udokumentowano, że antybiotykoterapia niszcząc niezbędną życiowo mikroflorę jelit pogłębia towarzyszący salmonellozie nieżyt żołądkowo-jelitowy i może doprowadzić do niebezpiecznej biegunki poantybiotykowej. Co więcej, wykazano, że stosowanie antybiotyków może znacznie przedłużać stan nosicielstwa pochorobowego zakażającego najbliższe otoczenie.

Profilaktyka przed Salmonellą [1,2,3]
Po pierwsze pałeczki salmonelli giną w temperaturze 60–65°C, można więc uniknąć zatrucia podgrzewając potrawy. Skorupki jaj – głównego potencjalnego nosiciela zakażenia salmonellą – zawsze myjemy ciepłą wodą tuż prze użyciem, a następnie zanurzamy je na 10 sekund we wrzątku. Jaja trzymamy w lodówce tylko w przeznaczonym dla nich miejscu. Po drugie, przechowujemy żywność w niskiej temperaturze, stosując następujące zasady:
- zapobiegamy rozmrażaniu i ponownemu zamrażaniu żywności,
- całkowite rozmrażanie drobiu, mięsa, ryb i ich przetworów stosujemy tylko przed przystąpieniem do smażenia, pieczenia, gotowania.
- wydzielamy miejsce w lodówce na surowy drób, mięso i jaja tak, aby nie stykały się z innymi produktami
- po użyciu deseczek i noży do obróbki mięsa czy drobiu należy je dokładnie umyć detergentem i wyparzyć. Praktyczniejsze są deseczki plastykowe. Drewniane mogą być siedliskiem Salmonelli.
Uwaga: Dłuższe przetrzymywanie produktów, w których łatwo mnożą się bakterie (wyroby garmażeryjne, tatar, pasty rybne, jajeczne, mięsne), w temperaturze pokojowej znacznie zwiększa ryzyko zatrucia Salmonellą.

Leczenie nosicielstwa
W leczeniu zakażeń Salmonella należy, jeśli to tylko możliwe unikać antybiotyków, gdyż ich zastosowanie zwiększa niebezpieczeństwo przejścia ostrego zakażenia w stan bezobjawowego nosicielstwa. Nosicielstwo salmonelli nie jest rzadkością. Po przejściu zakażenia nosicielami jest ok. 45% dzieci poniżej 5 lat, jak też 5% dzieci starszych i osób dorosłych. Osoby te nadal wydalają bakterie Salmonella w stolcu przynajmniej przez 12 tygodni. Po roku nosicielstwo Salmonella nadal dotyczyć będzie już tylko 1% pacjentów. Co zatem robić? Po pierwsze nie zaleczamy stosowania antybiotyków, które zamiast zabicia bakterii Salmonella w przewodzie pokarmowym, zwykle zwiększają odsetek nosicielstwa i je przedłużają. A zatem starajmy się stosować antybiotykoterapię tylko w uzasadnionych sytuacjach, np. kiedy to infekcja salmonellą przebiega z wysoką gorączką i istnienie zagrożenie komplikacji i rozsiania zakażenia. Nosicielstwo zwykle ustępuje samoistnie i nie wymaga leczenia. Zaleca się cierpliwie przeczekać wspomniany okres nosicielstwa zarazków bakteryjnych. Nosicielstwo dla rekonwalescenta jest bezobjawowe i nieszkodliwe. Powracająca zdrowa fizjologiczna mikroflora jelitowa samoistnie stopniowo wyeliminuje chorobotwórczą bakterię. Dobrze jest wspomagać jelitowe samoleczenie probiotykami zwierającymi brakujące bakterie kwasu mlekowego, które eliminują bakterie Salmonella, a przede wszystkim należy narzucić domownikom wysokie standardy higieniczne, aby nie doszło do ich zakażenia.

Aneks
 

Salmonella to cała grupa zakaźnych bakterii
Najgroźniejsze z tej grupy bakterii to: Salmonella typhi , wywołująca dur brzuszny (tyfus plamisty) i Salmonella paratyphi powodujący dury rzekome. Pozostałe serotypy wywołują zapalenie jelita. Powyżej omówiliśmy salmonellozę, tj. objawy zakażenia bakterią Salmonella enteritidis (Salmonella enterica) zwaną pałeczką paraduru.

Tyfus plamisty (z łac. Typhus exanthematicus, inaczej dur plamisty)
Dur plamisty to niebezpieczna choroba zakaźna, wywoływana przez bakterie Rickettsia prowazekii (riketsje). Okres inkubacji tyfusu to zwykle 10-14 dni, niekiedy do 21 dni. Dodajmy, że tyfus może mieć charakter epidemiczny (tyfus europejski), gdy jest przenoszony przez wszy ludzkie lub endemiczny (właściwy dla danego miejsca), będąc przenoszonym przez pchły (tyfus szczurzy). U chorych może dojść do uszkodzenia narządów wewnętrznych np. serca i nerek.

Objawy tyfusu plamistego
Pierwsze objawy to nagła gorączka, ból głowy, początkowo euforia, następnie uczucie rozbicia, trudności oddechowe i przyśpieszone oddychanie. Twarz staje się zaczerwieniona i spuchnięta, wzmaga się pragnienie, oczy stają się zaczerwienione.
- po 4 dniach pojawia się wysypka na języczku gardła w postaci ciemnoczerwonych wybroczyn, wątroba i śledziona są powiększone.
- po 5 dniach pojawia się wysypka na skórze w formie czerwonych plam i grudek, które przechodzą w wybroczyny krwawe. Wysypka skupia się głównie na brzuchu, bocznych powierzchniach klatki piersiowej oraz w zgięciach łokciowych. Chory majaczy; występuje nocna bezsenność. W tym czasie chory gwałtownie chudnie.
- po 8-9 dniach gorączka obniża się, zwiększeniu ulega diureza. Stan chorego pogarsza się, nasilają się majaczenia, chory staje się półprzytomny lub nieprzytomny, pojawia się przeczulica skóry, następuje silne osłabienie wszystkich mięśni, żuchwa opada, występuje niedowład języka.
- po 10-11 spada poważnie ciśnienie krwi. Serce ulega prawostronnemu powiększeniu. We krwi panuje leukocytoza. Na koniuszku serca wysłuchać można szmer przedskurczowy. Po przełomie obserwuje się osłabienie, senność i stan podgorączkowy.
- od 4 tygodnia choroby zmiany w układzie nerwowym cofają się. [8]

Leczenie tyfusu
Leczenie tyfusu wymaga stosowania chemioterapii antyriketsjowej oraz antybiotyków. Stosowane antybiotyki to np. ampicylina – przez okres gorączki, a także kilka dni po jej ustąpieniu. Konieczne jest ciągłe wyrównywanie fizjologicznie niezbędnego poziomu płynów ustrojowych i elektrolitów. Bardzo istotne jest schładzanie ciała. Aby uniknąć odleżyn, należy zmieniać pozycję chorego. Dieta pacjenta powinna być obfita w warzywa i owoce, mleko i białe mięso. Chory musi szczególnie dbać o higienę jamy ustnej oraz nawilżanie oczu. Uwaga! Nieleczony dur plamisty grozi śmiercią!

Historia epidemii tyfusu
Historycznie wielkie epidemie tyfusu miały miejsce przede podczas wojen i klęsk żywiołowych. Ostatnia wielka epidemia miała miejsce podczas I Wojny Światowej i pochłonęła 3 miliony ofiar. Dodajmy, że już od dłuższego czasu w Polsce nie notuje się zachorowań na tyfus plamisty. Współcześnie realne ryzyko zachorowania występuje w już tylko w krajach bardzo biednych i zaniedbanych higienicznie – głównie w Indiach, południowo-wschodniej części Azji, w Afryce i w Ameryce Południowej. W tych rejonach notuje się jeszcze kilka tysięcy zachorowań na tyfus plamisty rocznie.

Współczesnym Polakom tyfus nie zagraża?
Tak. Ale pod warunkiem, że nie wyruszamy na wycieczkę lub dłuższy pobyt do biednych egzotycznych krajów w których zdarzają się jeszcze dość często zachorowania na tę chorobę. Są to głownie następujące regiony świata: Indie, Azja Południowo-Wschodnia, Afryka, Ameryka Południowa i inne biedne i zaniedbane higienicznie kraje – Np. wyspy Oceanii, Karaiby, itp.
Uwaga! Przed wyjazdem w te regiony należy się szczepić przeciw tyfusowi.

Piśmiennictwo
  1. Medycyna praktyczna – portal internetowy dla pacjentów Podstawy mikrobiologii lekarskiej - http://pediatria.mp.pl/lista/74535,biegunka-salmonellozowa
  2. Podstawy mikrobiologii lekarskiej Mazia L. Zaremba, Jerzy Borowski, Wydawnictwa Lekarskie PZWL
  3. G. Virella – Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wydanie I polskie pod redakcją Piotra B. Heczko. Wyd. Medyczne Urban&Partner, Wrocław 2000
  4. Janusz Cianciara, Jacek Juszczyk (red.): Choroby zakaźne i pasożytnicze. Lublin: CZELEJ, 2007. ISBN 978-83-60608-34-0.
  5. Wikipedia
  6. Medycyna praktyczna – portal internetowy dla pacjentów -http://pediatria.mp.pl/lista/74293,salmonella-postepowanie-po-zakazeniu
  7. Portal e STACJI SANITARNO-EPIDEMIOLOGICZNYCH W KRAKOWIE 31-202 Kraków, ul. Prądnicka 76 - http://www.wsse.krakow.pl i WEJHEROWIE http://www.psse-wejherowo.pl/strona-glowna/


 
oprac. mgr Edward Ozga Michalski
linki sponsorowane, reklamy

703
Twój komentarz
Dodaj nowy komentarz



Na Forum
u nas sprawdza się przede wszytkim dieta z niskim ig i ił :) jak najmniej przetworzona żywność no i regularność - u ...chorutke     38674

Temat do zamknięcia pewnie bo ma 2 lata... chyba ze jeszcze ktoś chce cos tu dopisać ...Weteranen     41584

I tk trzymać ;) ...Weteranen     24364

Moja mama kiedyś przy zbiorach pracowła (to PRL więc i ludzie na polu robili więcej) i robili caly dzień. Od tego czasu ma ja ...Weteranen     33140

Na szczęście możliwe jest już leczenie medyczną marihuaną i ponoć daje super efekty. Słyszałam, że s ...magosiakar     7276

Pytanie do lekarza !!!
Cukrzyca ciężarnych
Zobacz odpowiedź lekarza Diabetologa
Najczęściej zadawane pytania Zadaj pytanie
Spis treści
-Bakterie probiotyczne i probiotyki w profilaktyce zaparcia
-Bóle brzucha w zespole jelita drażliwego
-Biegunki w zespole jelita drażliwego
-Clostridium perfringens wywołuje biegunki i zakażenia ran
-Czerwonka choroba brudnych rąk
-Czy już mamy zaparcie?
-Gronkowiec lubi lody i kremówki
-Jak działa zdrowe jelito grube?
-Leczenie zaparcia dietą
-Leczenie zespołu jelita drażliwego
-Leki psychotropowe w terapii zespołu jelita drażliwego
-Lodówkowa bakteria – listeria monocytogenes
-Nadwrażliwość trzewna a zespół jelita drażliwego
-Niebezpieczna pałeczka okrężnicy - Escherichia coli
-Objawy zespołu jelita drażliwego
-Okoliczności mające wpływ na leczenie zespołu jelita drażliwego
-Przyczyny zaparć
-Rozpoznanie zespołu jelita drażliwego
-Salmonella enteritidis ukrywa się w jajkach
-Zabójcza botulina, czyli jad kiełbasiany
-Zakażenie pokarmowe bakterią Campylobacter
-Zaparcia w zespole jelita drażliwego
-Zaparcie z niedoboru błonnika
-Zaparcie z odwodnienia stolca
-Zasady dietetyczne w zespole jelita drażliwego
-Zwiastuny choroby
linki sponsorowane, reklamy

Design by Media Park Sp. z o.o. ® © 1999 & 2017
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.